वादळ

अकाळी सुटला वारा

मनात वादळ मोठं ।

डोळ्यातून वाहे धारा

पावसाचं रूप खोटं ।

अंतरातल्या वेदना या

स्वप्न त्यात होतं छोटं ।

भाकरीची एक कोर

भरेल का उद्या पोट ।

नाही उरले वरती छत

दाबून ठेवी हुंदका ओठ ।

पाणी पाणी झाले सारे

घरातूनच वाहे लोट ।