रात्र

मज लागले वेध कशाचे

नजर लागली आकाशात ।

निघाली उजळून धरा

स्वच्छ सारेच प्रकाशात ।

वाटले सरला आता काळोख

रात्र परत होणे नाही ।

अंधाराची झाली चोरी

चन्द्र चांदण्या नव्हते काही ।

सूर्य निघाला गस्ती वर

होता तापला त्याचा पारा ।

आभाळ झाले सारे काळे

येऊन गेला मधेच वारा ।

दिवस असाच निघून गेला

आली परतून मग रात्र ।

चन्द्र चांदण्या सारेच हसले

जणू नाटकाचे सारेच पात्र ।