मरण

मरण

1 min 356 1 min 356

प्रेमाच्या मोहक क्षणासाठी

नेहमी असायची मी अधीर...

आज उधळली स्तुती सुमने

पण देह होता माझा बधीर...


हौस माझी नेहमीचीच 

आवडायचा खुप गजरा...

आज प्रेतावरी माझ्या

फुलला मोगरा हि हसरा...


आवडतात फुले म्हणुनी

देहावर माझ्या ओघळली आज जाई...

सुगंध तिचा ओळखीचा

पण नाकात माझ्या रुई...


आज मुक्तपणे सुखाने

जळत होते माझे सरण...

कैफ संपली श्वासांची

गोड झालं माझं मरण...


Rate this content
Log in

More marathi poem from NIKHITA DAKHORE

Similar marathi poem from Tragedy