कविता

आयुष्यात अपेक्षेचे पाहता महत्त्व

त्यावर ठरले जगण्याचे तत्त्व

  अपेक्षांचे हे ओझे घेऊन

  जगतो आहे माणूस जीवन

अपेक्षांची होता पूर्ती

मनुष्य ठरतो देवमूर्ती

   जशा वाढती याच अपेक्षा

    जगण्याची होई अशी उपेक्षा

नाती थरली यावर सारी

संपता वाटे सारे जड भारी

    कुणी न कुणाचे उरते येथे

    हीच अपेक्षा संपते जेथे

हिच्या मोहातून सुटले जे पण

अंगी त्यांच्या आले संतपण.