कुठे भास होतो तुझ्या कंकणांचा ...!!

कुठे भास होतो तुझ्या कंकणांचा, तुझ्या पैंजणांचे बुलावे कुठे...

हजारो दिशांनी तुझी हाक येते, तुझा हात सोडून जावे कुठे ?

क्षणांची, दिशांची, ऋतुंची, हवेची जरी लाख आलीत आमंत्रणे..

नभानेच ज्याचा असे घात केला, अशा पाखराने उडावे कुठे ?

तसे बोललो खूप काही परंतु, तरी राहिले खूप बोलायचे...

कळाले तुला दु:ख माझे तरीही, कळाले तुला बारकावे कुठे ?

बसावे जरासे अशी भिंत नाही.. नसे आज रेडा तसा संयमी

नसे संतही या युगाचा तपस्वी.. अशाने चमत्कार व्हावे कुठे ?

तुझे आणि माझे जुने रम्य नाते व्रणाच्याप्रमाणे जरी राहिले

तरी का असे नेहमी होत जाते...

रुतावे कुठे अन् दुखावे कुठे ?

मनाच्या किती चोरट्या पायवाटा बनू लागल्या राजरस्त्यांपरी..

अशा डांबरी या जमीनीत आता कविते,तुझे बी रुजावे कुठे?

मला आठवेना तुझी प्रेमपत्रे, शुभेच्छा, लिफाफे असावे कुठे

(गुन्हा जो कधीही न केला तयाचे कुणी ठेवते का पुरावे कुठे?)

नवे साल आता विचारे जुन्याला, मला उत्तरे तूच आणून दे

रडावे कुणाशी? रडावे कशाला? रडावे किती अन् रडावे कुठे...??