ശലഭ മൊഴികൾ

ശലഭ മൊഴികൾ 🥰

മനതാരിൽ ഇത്തിരി കവിതയുണ്ടല്ലോ..
പിരിയുമ്പോൾ, മറന്നു വച്ചതോ പ്രിയമേ..
എത്ര നാൾ തേടിയലഞ്ഞു ഞാൻ നിന്റെ 
ചിരകടിയൊച്ച തൻ ചിലമ്പൊലി തേടി..
കാണുവാനാകാതെ, തൊടുവാനാകാതെ..
എന്നിലേക്കെത്തുന്ന തരംഗങ്ങളിൽ..
ഉള്ളിൽ കിതപ്പും, ഭയവും നിറഞ്ഞൊരാ 
യാത്രക്കിനി അവസാന വാക്കുമായല്ലോ..
നീ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ അറിയാഞ്ഞതെന്തേ..
ആത്മാവിൻ പാതി യെന്നു കാണാഞ്ഞതെന്തേ..
തമ്മിൽ പിരിഞ്ഞു പോയപ്പോഴല്ലേ.. അറിവിൻ വെളിച്ചം ഞാനായി മാറിയത്!!
ആരെന്നറിയാതെ, എന്തെന്നറിയാതെ..
ചിത്ത ഭ്രമത്തിൽ പിടഞ്ഞു പോയി.
ഇപ്പോഴറിയാം എന്നിൽ തുടിക്കുന്ന,
ഹൃദയതാളത്തിന്റെ മറു പാതി, ആരെന്ന്?
നക്ഷത്രലോകത്ത് കൂടാരം കെട്ടി,
എന്നെയും കാത്തിരിക്കും പ്രിയമേ..
വൈകാതെ അണയാം നിൻ ചാരെ ഞാൻ.
നമ്മൾ കൊതിച്ചു വളർത്തിയ വല്ലികൾ,
പൂവിട്ടു ഒന്നു കണ്ടോട്ടെ ഞാൻ.
മോഹങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്തൊരു പൂമ്പാറ്റയായി..
ചിറകു കൊഴിച്ചു ഞാൻ, നിൻ ചാരെ യണയാം..
നക്ഷത്ര ലോകത്ത് ഒന്നായി നമ്മൾ..
നിർമല സ്നേഹത്തിൻ ഉജ്വല മാകാം!!