ಕನಸು - ನನಸು

       
ಕನಸು - ನನಸು

        ಭಾನುವಾರ.  ವಾರದಿಂದ ಬಾಕಿ ಇದ್ದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪೂರೈಸಿದ್ದೆ.  ಬೆಳಗ್ಗೆ ನೆಚ್ಚಿನ ಮಡದಿ ತಲೆಗೆ ಎಣ್ಣೆಯೊತ್ತಿ ನೀರೆರೆದ ನಂತರ ಮಂಪರಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಿದ್ದೆ ತೆಗೆದಿದ್ದೇನಾದರೂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಕೊಂಚ ವಿಶೇಷವೇ ಆದ ಊಟ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಬಿರಿಯಿಸಿ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಉರುಳಿಸಿ ಗೊರಕೆಯ ಮುಸುಕು ಹಾಕಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಸಂಜೆ ಎಚ್ಚರವಾದದ್ದು ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊಮ್ಮುತ್ತಿದ್ದ ಏನನ್ನೋ ಕರಿದ ಪರಿಮಳದಿಂದ. ಮುಖ ತೊಳೆದು ಬಂದವ  ಹೊರಗಿನ ಕುಳಿರ್ಗಾಳಿಗೆ ಬೇಗ ಬೇಗ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮಾಡಿಕೋ ಎಂದು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಗೋಳಿ ಭಜೆಯನ್ನು  ಸಾಕು ಸಾಕೆನ್ನಿಸುವಷ್ಟು ಸವಿದೆ.  ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ತೇಗಿದವನನ್ನು ಸಂತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ನೋಡಿದಳು ನನ್ನ ಮನದರಸಿ. 

        " ರಾತ್ರಿಗೆ ಏನೂ ಮಾಡಬೇಡ ಚಿನ್ನ. ಎಲ್ಲೋ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವುದಿದೆ. " ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಕಾಫಿ ಚಪ್ಪರಿಸುತ್ತ ನುಡಿದೆ. ಎಲ್ಲಿಗೆ ಎನ್ನುವಂತೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಳು ವಯ್ಯಾರಿ. 

       
         " ಎಂಟು ಘಂಟೆಗೆ ಹೊರಡ್ತೀನಿ. ಬರುವಾಗ ಹತ್ತೋ ಹನ್ನೊಂದೋ ಘಂಟೆ ಆಗಬಹುದು. '   ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದವಳು ತಲೆ ಆಡಿಸಿದಳು ಸರಿ ಎಂಬಂತೆ.  

         ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸರಸರನೆ ಮರುದಿನಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ತಯಾರಿ ಮಾಡಿಟ್ಟುಕೊಂಡೆ. 11 ಘಂಟೆ ಅಂದಿದ್ದೆ. 12 ಆದರೂ ಆಗಬಹುದು ಹಿಂತಿರುಗುವಾಗ. ನನ್ನ ಯೋಜನೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಎಲ್ಲವೂ ನಡೆದರೆ.  ಕಳೆದ ಒಂದೆರಡು ತಿಂಗಳುಗಳಿಂದ ಕಾದಿದ್ದೆ ಈ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ. ಹುಣ್ಣಿಮೆ, ಭಾನುವಾರ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬರಬೇಕಿತ್ತು ನನ್ನ ಪ್ಲಾನ್ ಗೆ. ಬೀರುವಿನ ಒಳಗೆ ಹಾಸಿದ್ದ ಪೇಪರ್ ನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದ ಚೀಟಿಯೊಂದನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಬರೆದದ್ದು ಬಾಯಿ ಪಾಠ ಆಗಿಹೋಗಿದ್ದರೂ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿದೆ.

          ಒಂದು ವಾರಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗುವಷ್ಟು ಬಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ ಇಸ್ತ್ರಿ ಹಾಕಿಟ್ಟುಕೊಂಡೆ. ಸಮಯ ನೋಡಿದಾಗ 7 30 ಆಗಿತ್ತು. ಏನೋ ಕೆಲಸ ಇರುವವನಂತೆ ಹೊರಗೆ ಗೇಟಿನ ತನಕ ಹೋಗಿಬಂದೆ. ನವೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳ ಮೋಡಗಳಿಲ್ಲದ  ಶುಭ್ರ ಆಕಾಶ. ಆಗಷ್ಟೇ ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಚಂದಿರನ ತಂಪು ಕಿರಣಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲೂ ಹರಡಿದಂತೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಏನೋ ಕಾತರ, ಏನೋ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು, ಏನೂ ಸಂಭ್ರಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ. ಮನದ ಭಾವನೆಗಳು ಮುಖದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗದಂತೆ  ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸಿ ಒಳಬಂದೆ.

       ' ಚೈತೂ, ಅರ್ಧ ಘಂಟೆ ಟೈಂ ಕೊಡ್ತೀನಿ. ಬೇಗ ರೆಡಿ ಆಗು. ನಿನ್ನನ್ನೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತೀನಿ . ನಾನೊಂದು ಅರ್ಧ ಘಂಟೆ ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಗೆ ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ. ಸಾಮಾನು ಏನಾದರೂ ತರಬೇಕಿದ್ರೆ ಹೇಳು. ತಂದುಬಿಡ್ತೀನಿ. "

        ಚೈತಾಲಿ ನನ್ನ ಕಡೆ ತಿರುಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ ಆಗಿತ್ತು ನಾನು.  ಮರೂನ್ ಬಣ್ಣದ ಶರಟು, ಅಚ್ಚ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಪ್ಯಾಂಟ್ ಹಾಕಿ ಸ್ಕೂಟರ್ ಕೀ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾ ಹೊರ ಬಂದೆ. ನನ್ನ ಉಡುಗೆಯ ಕಡೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಿಂದ ದೃಷ್ಟಿ ಬೀರಿದಳು. ಬರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದ ಸಾಮಾನಿನ ಚೀಟಿ ಮುಂದೆ ಹಿಡಿದಳು.

          ಮಾರ್ಕೆಟ್ ನಿಂದ ಹಿಂದೆ ಬಂದಾಗ 8 ಘಂಟೆ ಆಗಿ 5 ನಿಮಿಷ ಕಳೆದಿತ್ತು. ತಂದಿದ್ದ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಒಳಗಡೆ ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿರಿಸಿ ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಒಂದು ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೇ ಹೋದೆ.

            ಅಚ್ಚ ಕನಕಾಂಬರ ಬಣ್ಣದ ಜಾರ್ಜೆಟ್ ಸೀರೆ, ಅದೇ ಸೀರೆಯ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹೊಲಿಸಿದ್ದ ಮೊಣಕೈ ವರೆಗಿನ ರವಿಕೆ, ಬಲಭುಜದ ಮೇಲಿಂದ ಇಳಿದು, ಎದೆಯನ್ನು ಹಾದು, ಹೊಟ್ಟೆಯ ಬಳಿ ತೂಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದಪ್ಪಗಿನ ಜಡೆ, ಶುಭ್ರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಾಡಿಗೆಯ ಸೋಗೆಯಿಂದ ಅರಳಿದ ಕಂಗಳು, ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ತೂಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮುತ್ತಿನ ಲೋಲಾಕು,ಹಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ದುಂಡು ಕುಂಕುಮ, ಕತ್ತಿನಲ್ಲಿದ್ದ  ಕರಿಮಣಿ ಸರ.  ಮುದ್ದಾಗಿ ಕಂಡಳು. ಬಗ್ಗಿ ನೆರಿಗೆ ಸರಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಕಾಲಿನ ಗೆಜ್ಜೆಯ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸಿದವಳ ಎದುರಿಗೆ ಎಲೆಯಿಂದ ಸುತ್ತಿದ್ದ ಕನಕಾಂಬರ ಹೂ ಹಿಡಿದೆ. ಕಂಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದಲೂ, ಸಂಭ್ರಮದಿಂದಲೂ ಅಗಲವಾದವು.. ಮದುವೆಯಾದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಹೂ ತಂದು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ.  ಪೊಟ್ಟಣ ಬಿಚ್ಚಿ ಜಡೆಯನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆಸೆದ ರಭಸಕ್ಕೆ ಅದು ನನಗೊಮ್ಮೆ ಬಡಿದು ಅವಳ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ಮಲಗಿತು. ಕ್ಲಿಪ್ ಹಿಡಿದು ಹೂ ಮುಡಿಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದವಳ ಕೈಯಿಂದ ಹೂವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವಳ ಹಿಂದೆ ನಿಂತೆ. ' ನಾನೇ ಮುಡಿಸ್ತೀನಿ. "  ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿದ ನಯನದ್ವಯಗಳು ಅಪನಂಬಿಕೆಯಿಂದ, ಸಂತಸದಿಂದ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದ್ದವು.

        ಸ್ಕೂಟರ್ ಕೀ ಬಿಟ್ಟು ಕಾರಿನ ಕೀ ಕೈಗೆಟ್ಟಿಕೊಂಡವನು ಮನೆಗೆ ಬೀಗ ಹಾಕಿ ಹೊರಡುವಾಗ 8 20 ಆಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಚಂದಿರ ಒಂದೆರಡು ಅಡಿಗಳಷ್ಟು ಮೇಲೇರಿದ್ದ.  ಮನೆಯಿಂದ ಪಕ್ಕದ ಸಣ್ಣ ರಸ್ತೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ದೊಡ್ಡ ರಸ್ತೆಗೆ ತಿರುಗಿ ಹೆದ್ದಾರಿಗೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆಯಲಿ ಪೂರ್ತಿ ಬೆಳದಿಂಗಳು.

       "  ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದೀವಿ ನಾವು? ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಟಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ??" ಚೈತಾಲಿ ಕೇಳಿದಳು.  " ಯಾರ ಮನೆಗೂ ಇಲ್ಲ. ' ಕಾರಿನ ರೇಡಿಯೋ ಚಾಲೂ ಮಾಡಿ ಸಣ್ಣ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಡು ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ಕಿಶೋರ್ ಕುಮಾರನ " ದಿಲ್ ಕ್ಯಾ ಕರೇ ಜಬ್ ಕಿಸೀಸೆ" ಹಾಡು ತೇಲಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.  ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಕಿಶೋರ್ ನ ಸ್ವರಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಸ್ವರ ಜೊತೆಗೂಡಿತು.  

        ನಾಲ್ಕೈದು ಕಿ.ಮೀ. ಸಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಹಾಡಿನ ಜೊತೆ ತಾಳವೂ ಜೊತೆಗೂಡಿತ್ತು. ರಸ್ತೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕಾರು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಕೆಳಗಿಳಿದೆ. ' ಈಗ ಬಂದೇ. "  

       ರಸ್ತೆ ಪಕ್ಕದ ಅಂಗಡಿಯವ ಆಗಷ್ಟೇ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ ಚುರುಮುರಿಯ ಎರಡು ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಹಿಡಿದು ತಂದೆ. ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಅವಳ ಕೈಗಿತ್ತು ಬಂದು ನನ್ನ ಸೀಟ್ ಹತ್ತಿದೆ. " ತಿನ್ನು ತಿನ್ನು. ತಿಂದು ಮುಗಿದ ನಂತರ ಹೊರಡೋಣ. "

       " ಖಾರ ಖಾರ" ಎನ್ನುತ್ತಲೇ ತಿಂದು ಮುಗಿಸಿದೆವು. ಮತ್ತೆ ಶುರು ನಮ್ಮ ಪಯಣ.  ಮುಂದಿನ ನಿಲುಗಡೆ ಐಸ್ ಕ್ರೀಮ್ ತೊಗೊಳ್ಳಲು.... ಸಣ್ಣ ಮಗುವಿನಂತೆ ಖುಷಿ ಪಡುತ್ತ ತಿಂದಳು.

         ಮತ್ತೆ ಹಾಗೆಯೇ ಸುತ್ತು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬೀಚ್ ಪಕ್ಕದ ರಸ್ತೆಗೆ ಬಂದೆವು. ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕಾರನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಸಾಗರತೀರಕ್ಕೆ ನಡೆದೇ ಬಂದೆವು.
ಹಾಲು ಹರಡಿದಂತ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಜೊತೆ ಪೈಪೋಟಿಗೆ ಇಳಿದಿದ್ದವು ಕಡಲ ಅಲೆಗಳ ಬೆಳ್ಳಗಿನ ನೊರೆ.  ಮೆಲ್ಲನೆ ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೆ.  "ಒಂದು ವಾಕ್ ಹೋಗಿ ಬರೋಣ ನಡೀ. "  ತಡೆಯಲಾಗದ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದಳು ನನ್ನ ಬಾಳ ಅರಸಿ. 

      ಕಾಲು ಸೋಲುವವರೆಗೂ ನಡೆದೆವು. ಮತ್ತೇ ಹೊರಟಲ್ಲಿಗೆ ವಾಪಸ್. ನಮ್ಮಂತೆ ತುಂಬಾ ಜನ ಇದ್ದರು ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಸೊಬಗನ್ನು ಕಡಲ ತೀರದಿ ಸವಿಯಲು.  ಒದ್ದೆಯಿಲ್ಲದ ಮರಳ ರಾಶಿಗೆ ಬಂದು ಕುಳಿತೆವು. ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದ ಪಾನಿಪುರಿಯ ತಳ್ಳುವ ಗಾಡಿ ನೋಡಿ ಖುಷಿಯಿಂದ ಓಡಿದೆ.  ಚೂರು ಚೂರಾಗಿ ಸವಿದಳು ಮನದನ್ನೇ. ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ಲೇಟ್ ಬೇಕಾ ಎಂದಾಗ ಖಂಡಿತಾ ಬೇಡವೆಂದಳು. ಅವಳ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ತಲೆ ಇಟ್ಟು ಮಲಗಿದೆ. ನನ್ನ ಕೂದಲಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಿತ್ತು ಅವಳ ಕೈ. ಅಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳು, ಯುವಕರ ಕೇಕೆಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು, ಮನ ನೆಟ್ಟಿತ್ತು ಅವಳದು.  'ನೀರಿಗೆ ಇಳಿಯೋಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ. ಆದ್ರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಉಡುಗೆ ಅಲ್ಲ ನಮ್ಮದು. ಮುಂದಿನ ಹುಣ್ಣಿಮೆಗೆ ಪಕ್ಕಾ " ಎಂದೆ. ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳು ನಕ್ಕ ನಗೆ ಸುತ್ತ ಹರಡಿದ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಕಾಂತಿಯನ್ನೂ ನಾಚಿಸುವಂತಿತ್ತು.  ಅದೆಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಹಾಗೇ ಕುಳಿತಿದ್ದೆವೋ....

       ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಹೊರಡುವುದ ಕಂಡು ನಾವೂ ಮೇಲೆದ್ದೆವು. ಮನೆ ಸೇರಿದಾಗ 12 30. ಕೈ ಕಾಲು ತೊಳೆದು ಬಟ್ಟೆ ಬದಲಾಯಿಸಿ ಬಂದು ಮಲಗಿದವರಿಗೆ ಕುಂಭಕರ್ಣನ ನಿದ್ದೆ.

        ಮರುದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಅವಳು ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ  ಮೆಲ್ಲನೆ ಅವಳ ಡೈರಿ ತೆಗೆದು ಅವಳ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿದ್ದ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಕೊನೆ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಬರೆದೆ. " ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳೂ ಪೂರೈಸಿದವಾ? ".  

   
         3-4 ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಮೇಜಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕಡತಗಳ ವಿಲೇವಾರಿ ಮಾಡುವಾಗ ಆಕಸ್ಮಾತ್ ಅವಳ ಡೈರಿ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು.  ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಮೌನಗೌರಿಯೇ ಆದ  , ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಆಸೆ, ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಿದ್ದ ನನ್ನ ಮನದೊಡತಿ ಏನಾದರೂ ಬರೆದಿರುವಳೇನೋ ಎನ್ನುವ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಪುಟ ತಿರುಗಿಸಿದ್ದೆ.  ಅದರ ಫಲವೇ ನಿನ್ನೆಯ ರಾತ್ರಿ.

****************************

(ಪ್ರತಿಲಿಪಿ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಕಥೆ)