આબુનું વર્ણન

ભલો દૂરથી દેખતાં દિલ આવ્યો,

ચઢી જેમ આકાશમાં મેહ આવ્યો;

દીસે કુંડનો દેવતા બીજ જેવો,

દીઠો આજ આબુ ગિરિરાજ એવો.

તિથી પૂનમે શોભિયા સાંજ ટાણે,

બન્યા ઘંટ બે સૂર્ય ને સોમ જાણે;

દીપે દેવ હાથી કહે કોઈ કેવો,

દીઠો આજ આબુ ગિરિરાજ એવો.

કદી ઉપરે જૈ જુઓ આંખ ફાડી,

ઝૂકી ઝાડનાં ઝુંડની ઝાઝી ઝાડી;

મહા સ્વાદુ માગ્યો મળે મિષ્ટ મેવો.

દીઠો આજ આબુ ગિરિરાજ એવો.

દિસે વાઘ ને વાંદરા સિંહ હર્ણાં,

ઝરે નિર્મળા નિરનાં નિત્ય ઝર્ણાં;

શીળો ને સુગંધી વહે વાયુ તેવો,

દીઠો આજ આબુ ગિરિરાજ એવો.

તહાં તેર ગાઉતણે તો તળાવે,

પિવા ગામ અગીયારના લોક આવે;

જહાં જેઠ માસે ન દીસે પ્રસેવો,

દીઠો આજ આબુ ગિરિરાજ એવો.