આ એક જાનવર ને વિદવાન બીજો

અભેદને આરે

O

આ એક જાનવર ને વિદવાન બીજો,

એવા કુભેદ કરજો ન અમારી વચ્ચે;

ભાળે ન સામ્ય અમ બેઉની વચ્ચ અંધા

કાં કે અમે લઘુમતીઃ બહુસંખ્ય તેઓ ! ૧

જ્ઞાની અમો ઉભય, રે નિરખો અમારાં,

ડાચાં પરે જ શું ન અંકિત દિવ્ય પ્રજ્ઞા ?

પ્રેમી અમે શું કમ એકબીજાથી ? બોલો !

સૌંદર્ય શું ઉભયને નયણે ન સ્પષ્ટ ? ર

દૂરત્વ એ જ દુ:ખ છે ! પશુને મનુષ્યો,

દૂરે ધકેલી સરસાઈ બડાઈ મારે,

રે માનવી અવર માનવને હટાવી,

સૌંદર્યશીલ, બહાદુર ઠરેછ પોતે. ૩