యాంత్రిక జీవనం

హైదరాబాద్ మహానగరంలోని ఒక ప్రముఖ అంతర్జాతీయ సాఫ్ట్‌వేర్ సంస్థలో ప్రాజెక్ట్ మేనేజర్‌గా బాధ్యతలు నిర్వహిస్తున్న శ్రీధర్ జీవితం ఒక యాంత్రిక గడియారంలా సాగుతోంది. ప్రతిరోజూ ఉదయం నిద్రలేవగానే ల్యాప్‌టాప్ తెరవడం, పెండింగ్‌లో ఉన్న టార్గెట్లు పూర్తి చేయడం, వరుసగా టీమ్ మీటింగ్‌లు నిర్వహించడం, విదేశీ క్లయింట్లతో అర్థరాత్రి వరకు కాల్స్ మాట్లాడటం.. ఇదే అతని నిత్యకృత్యం. నెలకు లక్షల్లో జీతం వస్తోంది, హైటెక్ సిటీకి సమీపంలో ఖరీదైన ఫ్లాట్ కొన్నాడు, విలాసవంతమైన కారులో ప్రయాణిస్తున్నాడు. అయినప్పటికీ అతని మనసులో ఎప్పుడూ ఒక రకమైన అశాంతి, వర్ణించలేని అసంతృప్తి నిండి ఉండేవి. భార్య పల్లవి, ఎనిమిదేళ్ల కొడుకు ఆర్యన్‌తో కలిసి ఒకే ఇంట్లో నివసిస్తున్నా, వారితో మనస్ఫూర్తిగా మాట్లాడే సమయం కూడా శ్రీధర్‌కు దొరికేది కాదు. ఆఫీసు నుండి ఇంటికి వచ్చినా పని ఆలోచనలు అతడిని వెంటాడుతూనే ఉండేవి. అందరిలాగే అతను కూడా భవిష్యత్తులో ఎప్పుడో వచ్చే సంతోషం కోసం నేటి అమూల్యమైన జీవితాన్ని పణంగా పెడుతున్నాడు.

ఒకసారి పండగ సందర్భంగా వరుసగా సెలవులు రావడంతో పల్లవి పట్టుబట్టింది. ఆ ఒత్తిడి వల్ల శ్రీధర్ తన సొంత ఊరైన కోనసీమలోని ఒక మారుమూల పల్లెటూరుకు వెళ్లడానికి అయిష్టంగానే ఒప్పుకున్నాడు. దాదాపు పదేళ్ల సుదీర్ఘ కాలం తర్వాత అతను కన్నతల్లి గడ్డపై అడుగు పెట్టడం అదే మొదటిసారి. అక్కడ పచ్చని వరి పొలాలు, ఆకాశాన్ని తాకుతున్నట్లున్న కొబ్బరి తోటలు చూస్తుంటే అతనికి తన చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలన్నీ ఒక్కసారిగా గుర్తుకొచ్చాయి. ఆ ఊరిలో అతని ప్రాణస్నేహితుడు రాము కలిశాడు. రాము ఒక సాధారణ రైతు, పొలం పనులు చేసుకుంటూ జీవిస్తాడు. అతను పెద్దగా చదువుకోలేదు, శ్రీధర్ సంపాదనలో పదో వంతు కూడా అతనికి రాదు. కానీ రాము ముఖంలో ఉన్న ప్రశాంతత, అతని కళ్లలోని సహజమైన వెలుగు శ్రీధర్‌ను ఆశ్చర్యపరిచాయి. సాయంత్రం వేళ గోదావరి గట్టున చల్లని గాలిలో కూర్చుని ఇద్దరూ పాత విషయాలు మాట్లాడుకుంటున్నారు. "శ్రీధర్, ఏంట్రా ఇలా అయిపోయావు? ఏదో పెద్ద నిధిని కోల్పోయినట్టు నీ ముఖం ఎప్పుడూ ఆందోళనగా కనిపిస్తోంది, ఆ నవ్వు ఎక్కడ పోయింది?" అని రాము ఎంతో ఆత్మీయంగా అడిగాడు.

శ్రీధర్ తన పని ఒత్తిడిని, నిరంతర పోటీని, కార్పొరేట్ ప్రపంచంలో తాను ఎదుర్కొంటున్న మానసిక వ్యధను స్నేహితుడితో పంచుకున్నాడు. అప్పుడు రాము నవ్వుతూ ఎంతో లోతైన అర్థం ఉన్న మాట చెప్పాడు. "చూడు శ్రీధర్, మనం సంతోషంగా ఉండటానికి కోట్లు అవసరం లేదు, కేవలం తృప్తి పడే మనసు ఉంటే చాలు. నేను ఉదయం పొలం వెళతాను, కష్టపడతాను, సాయంత్రం ఇంటికి రాగానే నా భార్య పిల్లలతో కలిసి హాయిగా కాలక్షేపం చేస్తాను. మాకు కావాల్సిన కమ్మని భోజనం, స్వచ్ఛమైన గాలి, మనశ్శాంతి ఇక్కడే ఉన్నాయి. నువ్వు భవిష్యత్తులో ఎప్పుడో వస్తుందని ఆశించే సంతోషం కోసం ఆరాటపడుతూ, నీ చేతిలో ఉన్న వర్తమానాన్ని చిత్తుకాగితంలా పారేస్తున్నావు. ఆకలి వేసినప్పుడు తినే అన్నం, అలసిపోయినప్పుడు దొరికే గాఢ నిద్ర, మనల్ని ప్రేమించే మనుషుల పలకరింపులు.. ఇవే నిజమైన సంపద" అన్నాడు రాము. ఆ మాటలు శ్రీధర్ కళ్ళు తెరిపించాయి. సంతోషం అనేది బయట ఎక్కడో వస్తువుల్లో లేదని, అది మన అంతరాత్మలో, మన భావాల్లో ఉందని అతనికి అర్థమైంది.

హైదరాబాద్ తిరిగి వచ్చిన తర్వాత శ్రీధర్ తన జీవనశైలిలో గణనీయమైన మార్పులు చేసుకోవడం ప్రారంభించాడు. ఆఫీస్ పనిని ఆఫీసులోనే, నిర్ణీత సమయానికే ముగించడం అలవాటు చేసుకున్నాడు. ఇంటికి వచ్చాక మొబైల్ ఫోన్ పక్కన పెట్టి కొడుకు ఆర్యన్‌తో ఆడుకోవడం, పల్లవికి వంటింట్లో సహాయం చేస్తూ కబుర్లు చెప్పుకోవడం ప్రారంభించాడు. వారంలో ఒకరోజు ఎటువంటి సాంకేతిక పరికరాలకు దూరంగా ఉండి, కుటుంబంతో కలిసి ప్రకృతి ఒడిలో గడపాలని దృఢంగా నిర్ణయించుకున్నాడు. సంతోషం అనేది మనం పొందే హోదాలో లేదని, మనం గడిపే ప్రతి చిన్న క్షణంలో దాగి ఉందని అతను గ్రహించాడు. కేవలం డబ్బు వెనక పరుగులు తీయడం మానేసి, మనశ్శాంతికి ప్రథమ ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం మొదలుపెట్టాడు. తన సహోద్యోగులతో కూడా ఒత్తిడి లేకుండా పని చేయడం గురించి చర్చిస్తూ అందరిలోనూ ఒక కొత్త ఉత్సాహాన్ని నింపాడు.

జీవితం అనేది ఒక గమ్యం కాదు, అదొక అందమైన నిరంతర ప్రయాణం. మన చుట్టూ ఉన్న చిన్న చిన్న విషయాల్లోనే గొప్ప ఆనందాన్ని వెతుక్కోవాలి. మనిషి తన అనవసరమైన కోరికలను తగ్గించుకుని, ఉన్నదానితో తృప్తి చెందడం నేర్చుకున్నప్పుడే అసలైన సుఖం లభిస్తుంది. తెలుగు రాష్ట్రాల్లోని గొప్ప కుటుంబ వ్యవస్థ, బలమైన అనుబంధాలు మనకు ఎంతో మానసిక ధైర్యాన్ని ఇస్తాయి. వాటిని ప్రాణప్రదంగా కాపాడుకుంటూ, ఒత్తిడిని దరిచేరనీయకుండా ప్రశాంతంగా జీవించడమే నేటి కాలంలో మనం సాధించాల్సిన అతిపెద్ద విజయం. రేపటి గురించి అతిగా ఆందోళన చెందకుండా, ఈ రోజును సంపూర్ణంగా ఆస్వాదించినప్పుడే జీవితం సార్థకమవుతుంది. మన మనసు ప్రశాంతంగా ఉంటే, ప్రపంచమంతా సంతోషంగా కనిపిస్తుంది. జీవించడం అంటే కేవలం ఊపిరి తీసుకోవడం మాత్రమే కాదు, ప్రతి క్షణాన్ని అనుభవిస్తూ సంతోషంగా గడపడం. తన కుటుంబంతో గడిపే ప్రతి గంట తన సంపాదన కంటే విలువైనదని శ్రీధర్ ఇప్పుడు గర్వంగా చెప్పగలడు. ఈ మార్పు అతనిలో కేవలం మానసిక ప్రశాంతతనే కాకుండా, పనిలో కూడా మరింత ఉత్పాదకతను తీసుకువచ్చింది. మనిషి తనను తాను ప్రేమించుకోవడం ప్రారంభించినప్పుడు, చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచం కూడా ఎంతో అందంగా మారుతుంది