క్షమ = స్వేచ్ఛ

అర్జున్ ఒక ప్రతిభావంతుడైన సాఫ్ట్‌వేర్ ఇంజనీర్. అతను తన వృత్తిలో ఎంతో నిబద్ధతతో పనిచేసేవాడు. కానీ అతని మనసులో తన పాత స్నేహితుడు కిరణ్ పట్ల తీవ్రమైన విరోధం ఉండేది. ఐదేళ్ల క్రితం, అర్జున్ ఎంతో కష్టపడి రూపొందించిన ఒక వినూత్నమైన ప్రాజెక్ట్ ఐడియాను కిరణ్ తనదిగా చెప్పుకుని ఆఫీసులో ప్రశంసలు, ప్రమోషన్ పొందాడు. ఆ నమ్మకద్రోహం అర్జున్ జీవితాన్నే మార్చేసింది. ఆనాటి నుండి అర్జున్ హృదయంలో ద్వేషం గూడుకట్టుకుంది. ఆ కోపం వల్ల అతను ఎవరినీ త్వరగా నమ్మలేకపోయేవాడు, ఎప్పుడూ ఒంటరిగా, అసహనంతో కనిపిస్తుండేవాడు.

ఒకానొక చలికాలపు సాయంత్రం, అర్జున్ తన ఊరికి వెళ్తుండగా రైల్వే స్టేషన్‌లో ఒక దృశ్యం చూశాడు. అక్కడ కిరణ్ తన భార్య, చిన్న పాపతో కలిసి ఉన్నాడు. కిరణ్ చాలా నీరసంగా, చిక్కిపోయి ఉన్నాడు. వారు ఎక్కాల్సిన రైలు వెళ్ళిపోయింది, పైగా కిరణ్ పాప తీవ్రమైన జ్వరంతో వణుకుతోంది. చుట్టుపక్కల సహాయం చేసేవారు ఎవరూ లేరు. ఆ సమయంలో అర్జున్ మనసులో పాత గాయాలు గుర్తొచ్చాయి. 'వీడికి ఇలా జరగాల్సిందే' అని ఒక క్షణం అనుకున్నాడు.

కానీ, ఆ చిన్నారి పడుతున్న బాధను చూసి అర్జున్ మనసు చలించింది. తనలోని మానవత్వం పగను జయించింది. ద్వేషాన్ని మోయడం వల్ల తన మనసు ఎన్నడూ ప్రశాంతంగా లేదని అతను గ్రహించాడు. వెంటనే వారి దగ్గరకు వెళ్లి, తన కారులో వారిని సమీపంలోని ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్లాడు. డాక్టర్లు వైద్యం చేసి, పాప ప్రాణాపాయం నుండి తప్పిందని చెప్పడంతో కిరణ్ దంపతులు ఊపిరి పీల్చుకున్నారు.

అప్పుడు కిరణ్ కళ్లలో నీళ్లతో అర్జున్ వైపు చూస్తూ, "అర్జున్, ఆనాడు నేను చేసిన తప్పుకు ఇప్పటికీ కుమిలిపోతున్నాను. స్వార్థంతో నీకు అన్యాయం చేశాను. నన్ను క్షమించు. ఈ రోజు నువ్వు చేసిన సాయం నేను ఎప్పటికీ మర్చిపోలేను," అని తలదించుకున్నాడు.

అర్జున్ ప్రశాంతమైన చిరునవ్వుతో కిరణ్ భుజం తట్టి, "గతాన్ని అక్కడే వదిలేద్దాం కిరణ్. నిన్ను ద్వేషించి ఇన్నాళ్లు నేను కూడా భారంగానే బ్రతికాను. ఈ క్షణం నిన్ను మనస్ఫూర్తిగా క్షమిస్తున్నాను. ఇప్పుడు నా మనసు చాలా తేలికగా ఉంది," అన్నాడు.

ఆ రోజు నుండి అర్జున్ జీవితంలో మళ్ళీ సంతోషం చిగురించింది. అతని పనిలో సృజనాత్మకత పెరిగింది. ఎదుటివారిని క్షమించడం అంటే వారిని గెలిపించడం కాదు, మనల్ని మనం ద్వేషం అనే బంధీఖానా నుండి విముక్తి చేసుకోవడం అని అతను అర్థం చేసుకున్నాడు.

క్షమించడం అనేది చేతకానితనం కాదు, అది కేవలం గొప్ప మనసున్న వారు మాత్రమే ప్రదర్శించగల అత్యున్నతమైన సంస్కారం. పగ, ప్రతీకారం అనేవి మనల్ని గతంలోనే బంధించి ఉంచుతాయి, కానీ క్షమ అనే ఆయుధం ఆ సంకెళ్లను తెంచి మనల్ని వర్తమానంలో ప్రశాంతంగా జీవించేలా చేస్తుంది. మనం ఇతరులను క్షమించినప్పుడు, వారి కంటే ఎక్కువగా మనమే శాంతిని పొందుతాము. క్షమించగలిగే హృదయమే నిజమైన స్వేచ్ఛకు చిరునామా.