தோட்டா

அவள் தன் பிரதேசத்தில் இருந்தாள், தன் குட்டிகளுக்கு உணவளித்து, அவரது கணவர் போது கவனிப்பு இல்லாமல் ஓய்வெடுப்பதில் மும்முரமாக இருந்தார். அவள் வீட்டை விட்டு வெளியே வந்தாள், வழக்கம் போல், குழப்பமான முறையில்.அவள் கனத்த மனதுடன் வெளியேறியதால், தன் குழந்தைகளைகணவனின் கைகளில் விட்டுச் சென்றாள்.

அவள் இலக்கை வேட்டையாடும்போது,

அவளுடைய அன்புக்குரியவர்களுக்காக.

வேட்டைக்காரன் அவளைப் பின்தொடர்ந்தான்.

மெதுவாக, மௌனமாக அவன் பையை இறக்கினான்.

அவரது ஆயுதத்தின் வழியாகப் பார்க்கப்பட்டது.

அவன் இருப்பை அவள் உணர்ந்தாள்

மேலும் அவரை குறிவைக்கத் தொடங்கினார். ஒரு ஷாட் சுடப்பட்டது, மற்றும் ஒரு அமைதி, ஒரு மீட்பு நடவடிக்கை, ஒரு அலறல்,குழப்பத்தில் அன்று எல்லாம் முடிந்தது. சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, பல விளக்குகள் ஒளிர்ந்தன. நிருபர்கள் மற்றும் விருந்தினர்கள் கலந்து கொண்டனர் அவள் எங்கே இருந்தாள்? ஒரு வேட்டைக்காரனால் சுடப்படவில்லை, ஆனால் ஒரு புகைப்படக் கலைஞரால் சுடப்பட்டதால், அவள் ஒரு கலைக்கூடத்தில் பெருந்தன்மையுடன் நின்றாள்.கேமராக்கள் இருக்கும் போது நம் வீரத்தை நிரூபிக்க துப்பாக்கிகள் ஏன் தேவை?