ଅବୁଝା ଏ ମନ (ଭାଗ -୯)



ରାଜାଙ୍କର ଏତେ ସବୁ କଥା ଶୁଣିବା ପରେ, ଶେଷରେ ରୋମିଙ୍କ ପିତାମାତା ରାଜି ହୋଇ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ଯେ ଏହା ଠିକ ଅଛି । ଆମେ ତୁମର ପ୍ରେମ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଛୁ | କିନ୍ତୁ ପ୍ରଥମେ ଆମେ ଥରେ ଆମ ଝିଅକୁ ପଚାରିବୁ ସେ ଏହି ସମ୍ପର୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କି ନାହିଁ | ଯଦି ସେ ରାଜି ହୁଅନ୍ତି ତେବେ ଆମେ କେବଳ ହଁ କହିପାରିବା | କାରଣ ଏହା ତାଙ୍କ ପୁରା ଜୀବନର ପ୍ରଶ୍ନ ହୋଇଆସୁଛି | ତେଣୁ ଯେହେତୁ ତାଙ୍କ ଜୀବନର ପ୍ରଶ୍ନ ତେବେ , ସେହିଁ ଯାହା ଚାହିଁବେ ସେଇଟା ହେବା ଉଚିତ୍ । ଏତିକି ଶୁଣିବା ପରେ ରାଜା ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇ ରୋମିଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କ ହଁରେ ହଁ ଯୋଗ କରିଥିଲେ |

ପରେ ସେଇଠି ହିଁ ରୋମିର ପିତା ରୋମିକୁ ଡକିଥିଲେ ଏବଂ ରୋମି ଆସିବା ପରେ ତାଙ୍କୁ ସବୁ ବିଷୟରେ ଜଣେଇ ନିଜର ମତ ଦେବାକୁ କହିଥିଲେ , ଆଉ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ , “ତୁମେ କ’ଣ କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତୁମେ ଖୋଲାଖୋଲି ଭାବେ କୁହ”? ତୁମେ ଏହି ସମ୍ପର୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କି? ଯଦି ତୁମେ ରାଜି ହୁଅ , ତେବେ ଆମେ ଏହି ସମ୍ପର୍କକୁ ହଁ କହିବୁ |ଏତିକି ଶୁଣିବା ପରେ ରୋମି ଏକ ବଶୀଭୂତ ସ୍ୱରରେ ମୁଣ୍ଡ ନୁଆଁଇଲେ ଆଉ କହିଥିଲେ - “ଯେପରି ତୁମେମାନେ ଠିକ୍ ଭାବୁଛ | ତୁମର ଯାହା ବି ନିଷ୍ପତ୍ତି, ତାହା ମୋର ନିଷ୍ପତ୍ତି। "

ବର୍ତ୍ତମାନ ରୋମିଙ୍କ ପିତାମାତା ମଧ୍ୟ ରୋମିଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ ଏହି ସମ୍ପର୍କକୁ ହଁ କୁହନ୍ତି | ଏହିପରି, ରୋମି ଏବଂ ରାଜା ବହୁ ପ୍ରଶଂସାରେ ନିୟୋଜିତ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ସମ୍ପର୍କ ସ୍ଥିର ହୋଇଯାଏ | ଯେହେତୁ ରୋମିଙ୍କୁ ମାତ୍ର ୨୫ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଛି ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କ ଚାକିରୀ କ୍ଷେତ୍ରରେ ନୂଆ କରି ପାଦ ଦେଇଛନ୍ତି , ଆଉ ତାଙ୍କର ପିଲାଳିଆମୀକୁ ସେ ଏବେ ଯାଏଁ ଧାରଣ କରିରଖିଛନ୍ତି , ତେଣୁ ମାତା ପିତାଙ୍କ ହିସାବରେ ସମ୍ପର୍କ କୁ ୨ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ତଗିତ୍ ରଖାଯାଇଛି | ଏବଂ ୨ ବର୍ଷ ପରେ, ନିଷ୍ପତ୍ତି ହୋଇଛି ଯେ ଉଭୟ ବିବାହ କରିବେ |

ବର୍ତ୍ତମାନ ଉଭୟ ରୋମି ଏବଂ ରାଜା ବହୁତ ଖୁସି ଥିଲେ । ଲାଗୁଥିଲା ଯେପରି ସେମାନେ ଦୁନିଆର ସମସ୍ତ ସୁଖ ଏକାଠି ହାସଲ କରିଛନ୍ତି | ବର୍ତ୍ତମାନ ଖୋଲାଖୋଲି ଭାବେ ଦୈନିକ ଫୋନ୍ ରେ ଉଭୟଙ୍କ କଥାବାର୍ତ୍ତା ଆରମ୍ଭ ହେଇଚି | ସେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଘଣ୍ଟା ଘଣ୍ଟା ଧରି ପରସ୍ପର ସହ କଥା ହେବା ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି | ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ସୁଖ, ଦୁଃଖ, କ'ଣ ଖାଇଲେ , କ'ଣ ପିଇଲେ, କୁଆଡେ ଗଲେ , ପରସ୍ପର ସହିତ ସବୁକିଛି ବାଣ୍ଟିବାକୁ ଲାଗିଲେ | ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରେମ ଏତେ ପରିମାଣରେ ବଢି ଯାଇଥିଲା ଯେ ସେମାନେ ପରସ୍ପର ବିନା ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ବି ବିତାଇ ପାରୁ ନଥିଲେ | ଏହିପରି, ସେମାନଙ୍କର ସମ୍ପର୍କ ସ୍ଥିର ହୋଇଛି , ପ୍ରାୟ ୨ ବର୍ଷ ସରିବାରେ ଲାଗିଲା |

ଦୁଇ ବର୍ଷ ପରେ, ଦିନେ ଏମିତି ହଠାତ୍ ରାଜା ରୋମିକୁ କିଛି ଶବ୍ଦରେ କହିଥିଲେ - “ରୋମି , ତୁମେ ମୋତେ କେବେ ଛାଡିବ ନାହିଁ ତ, ତୁମେ କେବେ ସେମିତି କରିବ କି?” ଉତ୍ତରରେ ରୋମି କହିଲେ , - "ଆଜି ତମେ କ’ଣ ଏମିତି କହୁଚ ଯେ ? ମୁଁ ଦରକାର୍ ପଡ଼ିଲେ ମୋର ଜୀବନ ଦେଇଦେବି କିନ୍ତୁ ତୁମକୁ ଛାଡିବାକୁ ଚିନ୍ତା ମଧ୍ୟ କରିପାରିବି ନାହିଁ। " ଏହିପରି, ଉଭୟଙ୍କ ପ୍ରେମ ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଥିଲା | ଏବଂ ଏହିପରି ଭାବରେ ଉଭୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାର୍ତ୍ତାଳାପ ମଧ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା | କିନ୍ତୁ କୁହାଯାଏ ଯେ ବେଳେବେଳେ ସୀମାଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରେମ ମଣିଷକୁ ବୁଡ଼ାଇ ଦେଇଥାଏ | ଠିକ୍ ସେମିତି କିଛି ହିଁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଘଟିବାରେ ଲାଗିଲା ।

କାହାଣୀରେ ଆଗକୁ କଣ ଘଟୁଛି ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ଭାଗର ଅପେକ୍ଷାରେ ରୁହନ୍ତୁ ।