ସମର୍ପଣ

କିଏ ତୁମେ ମୋର

        କିପରି ବନ୍ଧନ

          ପାଏ ନାହିଁ ଭାବ ପ୍ରିୟତମ ।

ହେଲେ ସ୍ପନ୍ଦନରୁ

     ତୁମରି ମୂର୍ଚ୍ଛନା

         ଆନମନା କରେ ପ୍ରତିକ୍ଷଣ ।

ଭିଜା ଶିହରଣେ

     ଭାବ ପ୍ରବଣତା

            ପ୍ରଗଳ୍ଭ କରଇ ମନପ୍ରାଣ ।

ବିମୁଗ୍ଧେ ବତୁରି

   ଵିହରେ ତୋ ପ୍ରେମେ 

          ଚିନ୍ତା ଚେତନାରେ ଆକର୍ଷଣ ।

ମେଘରେ ଖୋଜେ ମୁଁ

     ବାଦଲରେ ଖୋଜେ

          ଖୋଜଇ ତୁମକୁ ଶୂନ୍ୟାକାଶେ ।

ସପ୍ତରଙ୍ଗୀ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ

       ତୁମେ ମୋର କେଉଁଠି ?

             ଅଛ ମୋ ପାଶେପାଶେ ।

ଫଗୁଣରେ ତୁମେ

        ଶ୍ରାବଣରେ ତୁମେ

           ହସଲୁହେ ମୋର ଭାଗିଦାର ।

ଶୂନ୍ୟ ପ୍ରାଣ ମୋର

       ପୂର୍ଣ୍ଣେ ଭରି ଦିଅ

          ଝୁରେ ପ୍ରାଣପକ୍ଷୀ ପ୍ରତିବାର ।

ଜୀବନେ ବି ତୁମେ

     ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ତୁମେ

       ତୁମେ ବି ଆସ ମୋ ସ୍ୱପ୍ନଧାରେ ।

ହେ ଅଦୃଶ୍ୟ ସତ୍ତା

      ଅଧ6ର୍ଯ୍ୟ ହଜେ ମୁଁ 

        ବାରମ୍ବାର ତୁମ ପ୍ରତୀକ୍ଷାରେ ।

ସମୟର ସ୍ରୋତେ

       ଭାଗ୍ୟ ପଦାଘାତେ

         ହାରିଯାଏ ଯେବେ ଭଙ୍ଗା ମନ ।

ଅଜଣା ଅତିଥି

       କିଏ ପଶିଆସି

         ସଜାଡି ଦିଏ ମୋ ସତ୍ତାଚିହ୍ନ ।

ଘେନ ପ୍ରିୟତମେ

        ଜୀବନର ଯେତେ 

            ପୂଣ୍ୟ ସମ୍ପତ୍ତିର ସମର୍ପଣ ।

ଅଣଚାଶ ବାୟୁ

       ଅଣାୟତ୍ତ ହୁଏ

          କେବେ ଧରାଦେଵ ଜୀବଧନ ।