ଶୀତ ସଂଧ୍ୟା

ସଂଧ୍ୟା ଉପକ୍ରମେ ଶିହରଣ ଖେଳେ

ବ୍ୟଥିତ ହୁଏ ଶରୀର,

କୁହେଳିକା ସାଥେ ଶୀତଳ ସମୀର

ସ୍ପର୍ଶ ପାଇ ଏ ଶରୀର ।।

ଦୂର ବିଦେଶକି ଗାଁ ସମ ହେବ

ଆଧୁନିକତା ଆଳ‌ ଦେଇ,

ଶୀତ ସକାଳରୁ ନିଶି ନିଦ୍ରା ଯାଏ

ସଳମନେ ପଡୁଥାଏ ସେହି ।।

ଜଳୁଥାଏ ନିଆଁ ସଂଧ୍ୟା ଆଗମନେ

ଚତୁଃପାର୍ଶ୍ଵେ ରହୁ ମେଳି,

କୁହୁଡି ସାଥୀରେ ଶୀତଳ ସମୀର

ଶିହରଣ ଯାଏ ଟଳି ।।