ସେଇ ମୋର ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ

ଜୀବନ ର ଆକାଶ ରେ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ହୋଇ 
                                  ଆସିଲା ସେ ପିଲାବେଳେ 
ମନରେ ମୋହର ବିଶ୍ୱାସ ର ନୀର  
                                  ଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ ସେ ଢାଳେ  
ସମସ୍ତେ କୁହନ୍ତି ବନ୍ଧୁତା ଅଟଇ  
                                    କିଛି କ୍ଷଣ ପାଇଁ ମାତ୍ର  
କିନ୍ତୁ ମୋ ଭାବନା ରେ ମୋ ବନ୍ଧୁତା ଟା   
                                    ଗ୍ରୀଷ୍ମ ର ସତେଜ ପତ୍ର  
ପିଲାଳିଆମି  ରେ କୌତୁକ ସବୁ  
                                 ମନେପଡେ ବେଳେ ବେଳେ  
ଇଚ୍ଛା ହୁଏ ମୋର ଚାଲିଯିବା ପାଇଁ  
                                   ସେ ଛୋଟବେଳ ନଦୀ କୂଳେ 
ଏ ଅଜ୍ଞାନ ହୃଦୟ ଯାହାକୁ ଭାବିଛି  
                               ସେ ତୋ ସଚ୍ଚୋଟ ସାଥୀ  
ବୟସ ଗଡିଲେ ଗଡୁଥିବ ପଛେ କେବେ 
                                 ହାର୍ ନ ମାନିବ ଏ ଦୋସ୍ତିି  
ପିଲାବେଳୁ ମୋତେ କେବେବି ଲାଗିନି  
                                  କରିଛି କି ସେ ହେଳା  
ବିପଦେ ଆପଦେ ସାହା ହେଉଥାଏ ଯେମିତି   
                                 ଠାକୁର ସେ ଚକା ଡୋଳା  
ଏ ଜଗତ କର୍ତ୍ତା ଖଞ୍ଜିକି ରଖିଚି  
                              ସବୁରି ଜୀବନେ ବନ୍ଧୁ  
ଏ ଜୀବନ ଜାକ କହୁଥିବି ମୁହିଁ 
                               ସେଇ ମୋର ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ .....