ମୁଁ କିନ୍ତୁ ବଞ୍ଚିଛି

ତୁମ ପାଦ ତଳର ଦୁବଘାସଟିଏ ମୁଁ

ମଲା ଅତୀତର ସ୍ମୃତି ସବୁ ସାଉଁଟି ସାଉଁଟି

ହୃଦୟ ଭିତରେ ସଞ୍ଚିଛି।

କଅଁଳ ଅରୁଣିମାର ସ୍ପର୍ଶରେ

ବେଳେବେଳେ ଶୀହରୀ ଉଠିଛି,

ପୁଣି କେବେ

ମିଠା ମଳୟ ବାଜି ଲାଜେଇ ଯାଇଛି,

ଇଚ୍ଛା ନଥିଲେ ବି

ଖୋସାରେ କାକର ବିନ୍ଦୁ ଖୋସି

ସଜେଇ ହୋଇଛି, 

ସେଥିପାଇଁ ଅନେକ ପରିହାସ ଶୁଣିଛି, 

ଆଗକୁ କଣ ସବୁ ଘଟିବ

ତାହା ବି ଜାଣିଛି, 

ନିଦାଘର ନିର୍ଯ୍ୟାତନାରେ

ଅଚେତ୍ ହୋଇଗଲାପରେ, 

ବାଦଲ ଆସି ପାଣି ମୁନ୍ଦେ ଛିଞ୍ଚିଛି, 

ସଭିଏଁ ଭାବିଥିଲେ

ମୁଁ ମରି ଯାଇଛି ବୋଲି, 

ମୁଁ କିନ୍ତୁ ବଞ୍ଚିଛି ।।