ମୁଁ କିନ୍ତୁ ବଞ୍ଚିଛି

ତମ ଚଲାପଥରେ ଦୁବଘାସଟିଏ ମୁଁ 

ମଲା ଅତୀତର ସ୍ମୃତି ସବୁ 

ଗୋଟେଇ ଗାଟେଇ ସଞ୍ଚିଛି l

ତମ ପାଦର ଧୂଳି ସବୁକୁ ଜାବୁଡ଼ି ଧରିଛି, 

କଅଁଳ ଅରୁଣିମାର ସ୍ପର୍ଶରେ

ବେଳେବେଳେ ଶିହରୀ ଉଠିଛି,

ପୁଣି କେବେ ମିଠା ମଳୟ ବାଜି 

ଲାଜେଇ ଯାଇଛି, 

ଇଚ୍ଛା ନଥିଲେ ବି ଖୋସାରେ

କାକର ବିନ୍ଦୁ ଖୋସି

ସଜେଇ ହୋଇଛି, 

ସେଥିପାଇଁ ଅନେକ ପରିହାସ ଶୁଣିଛି, 

ଆଗକୁ କ'ଣ ସବୁ ଘଟିବ 

ସେକଥା ବି ଜାଣିଛି, 

ନିଦାଘର ନିର୍ଯ୍ୟାତନାରେ ଅଚେତ୍ ହୋଇଗଲାପରେ 

ବେଳେବେଳେ ବାଦଲ ଆସି 

ପାଣି ମୁନ୍ଦେ ଛିଞ୍ଚିଛି, 

ସଭିଏଁ ଭାବିଥିଲେ ମୁଁ ମରିଯାଇଥିବି ବୋଲି, 

ମୁଁ କିନ୍ତୁ ବଞ୍ଚିଛି l