ବେଳେ ବେଳେ ଇଚ୍ଛା ହୁଏ

ବେଳେ ବେଳେ 

ଇଚ୍ଛା ହୁଏ

ଧସେଇ ପଶିଯାଆନ୍ତି କି

ତୋ ଆଖି ଭିତରକୁ

ଭିତରକୁ ଭିତରକୁ ଆହୁରି ଭିତରକୁ

ସାଲିସ କରି ମିଶେଇ ଦିଅନ୍ତି 

ରୁଷି ଥିବା ନିଦକୁ ଆଖି ସହ

ଆଖିକୁ ସ୍ୱପ୍ନ ସହ

ଆଉ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଭୋର ବେଳା ସହ ।

ସ୍ୱପ୍ନକୁ କହି ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖାନ୍ତି

ଗୋଟେ ଗଛ 

ତଳେ ବିଞ୍ଚି ହେଇ ଗଛରୁ ଖସି ପଡିଥିବା ଗୁଡ଼ାଏ ଫୁଲ 

ଆଉ ମୋ ପରି କେହିଜଣେ ର ଉଷୁମ ଛାତି ଉପରେ 

ତୋ ମୁଣ୍ଡ

ତୋର ଲିଭିଯାଆନ୍ତା ସବୁତକ ଅପେକ୍ଷା 

ଆଉ ସଂସରଯାକର ଦୁଃଖ ସବୁ

ଠିକ୍ ଅସ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶେଷତମ ଆଭା ପରି ।

ତୁ ଆତୁର ହେଇ 

ପ୍ରଶ୍ନ କରନ୍ତୁ

ହେ ମୋର 

ପରିଚିତ ପର କେହିଜଣେ 

ତମେ ମୁଁ ଆଉ ଏହି ଗୋଟେ ସ୍ୱପ୍ନ 

ଆମ ପ୍ରେମ ପାଇଁ ପାର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ନୁହେଁ କି ?

ମୁଁ ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ଯାଇ କେବଳ ହସିଥାନ୍ତି

ଜୋର ଜୋର ରେ 

ଯେମିତି ସେ ହସର ଆଦି ଅନ୍ତ ନାହିଁ

ଆଉ 

ତୋ କାନ ପାଖେ ଚୁପ କିନା ଯାଇ କୁହନ୍ତି 

ମୋ ପାଗେଳୀଟା ।