Ankit Navghare

Tragedy


2.4  

Ankit Navghare

Tragedy


एक गोष्ट स्वप्नाची

एक गोष्ट स्वप्नाची

2 mins 73 2 mins 73

एक मध्यमवर्गीय कुटुंब 


वेळ : संध्याकाळी ७-७:३० 


टिव्हीवर एका प्रसिद्ध वाहिनीवर नृत्याचा कार्यक्रम चालू असतो 


मुलगी : आई, हे किती छान नाचतात न ते टिव्हीतले.


आई (भाजी निवडत) : हो.


मुलगी : मी पण मोठी झाल्यावर तशीच होणार. पाहा मला पण नाचता येते. (ती टिव्हीवरचे पाहून नाचून दाखवते.)


आई : बाई, आपल्यासारख्या माणसाचे काम नाही हे. उगं काही बी स्वप्न पाहू नाही. ते पैसेवाले लोकांचं काम हाय.


भाऊ (मोबाईल खेळत) : हाहाहा. डान्सर बनायचे म्हणे. आली मोठी शहाणी. हाहा... 


एक दोन दिवसांनी 


वेळ : सकाळी ९:३० 

 

वडिल ऑफिसात जायच्या घाईगडबडीत असतात.


मुलगी : बाबा, बाबा, ऐका ना.

 

वडिल : हा... लवकर बोल काय ते.


मुलगी : आमच्या शाळेत चित्रकलेची परीक्षा होणार आहे. Madam म्हणे तू त्यात भाग घे, तुला चित्र छान जमतात.

  

वडिल : ते काही नाही. रिकामे धंदे नुसते.


मुलगी : मी घेणार. मला घ्यायचंय. (रडत रडतच.)


वडिल : चित्रकलेची परीक्षा दिल्याने कोण नोकरी देणार आहे का तुला. सरळ उलट्या गोल तिरप्या रेष्या काढा न घाला दोन-चार रंग. त्यात काय नवल. गुपचाप अभ्यास कर. (रागातच) 


काही वर्षांनंतर ...


रस्त्यावरून भंगारवाला जात असतो, "चलो भंगार दो, भंगार रद्दी लोहा लोखंड टिन टप्पर.. भंगारss"


आई : बेटा, ती जुनी रद्दी काढ बरं. खूप दिवसांची तशीच पडलीया. मागच्या वेळी भंगारवाला आला पण लक्षातच नाही राहीलं बाई माझ्या.


मुलगी : हो हो काढते.


मुलगी रद्दीचे गठ्ठे उचलून भंगारवाल्याच्या हातात देते.


मुलगी : कसा चालू आहे धंदा.


भंगारवाला - चांगला चालू आहे.


मुलगी : रद्दी व्यवस्थित मोज.


भंगारवाला : हो madam, आपण धंद्यात कधी खोटी (बेइमानी) नाही करत.


मुलगी : काही स्वप्नं होती माझी. विकायची होती. खूप जुनी झाली होती. घरात रद्दीसारखीच धुळखात पडली होती. पाहा घेतो का विकत. दोन-चार रु. कमी भावाने घे. नाहीतर फुकट पण घेतली तरी आपले काही म्हणणे नाही.


भंगारवाला : काय madam येडा समजलात का मले. स्वप्न विकत घेतं का कुणी. रद्दी होती २ किलो आणि हे घ्या त्याचे पैसे पकडा... घ्या...


तो पैसे हातात ठेवून निघून जातो. मुलगी घरात निघून जाते.


शेवटी एकच प्रश्न सतावतो धुळखात पडलेल्या स्वप्नांना (आवडी-निवडी, ईच्छा-आकांक्षा) या कुणी तरी विकत घेईल का. माणसांना मारल्यावर कारावास वा मृत्युदंड होतो पण स्वप्नांचा गळा घोटल्यावर, त्यांना जखमा केल्यावर काही शिक्षेची तरतूद कुठे तरी आहे का.


Rate this content
Log in

More marathi story from Ankit Navghare

Similar marathi story from Tragedy