स्वप्न

विसरून सारे भान

जनरीत मोडली

मनाची आर्त हाक

पावले किनारी धावली   

स्वप्न उशाशी घेऊन

अथांग निळाई पांघरली

मोत्यांची, शिंपल्यातून

कानी कुजबूज आली

सुखाची साखर झोप

ओल्या वाळूत रुतली

अन मनात प्रेमाची

भरती-ओहोटी सुरु झाली

तो पौर्णिमेचा चंद्र

चांदण्यात निशा न्हाली

अलवार वाऱ्याची

झोंबे अंगास थंडाई

सागराची धरणीशी

प्रेमाची लढाई

मी अव्यक्त अबोल

दाखवत शिष्टाई