मन बेधुंद

मन विचारांचा सागर

अपुरी पडेल ती घागर ।

श्वासागणिक बदलते रूप

दिवस रात्र चाले जागर ।

कधी क्षणात होई बेधुंद

देई उत्साह थोडा आनंद ।

दुःखी कधी ते निर्विकार

होई अंतरात मग बंद ।

सुटता ताबा मनाचा

विपरीत तयाचे वागणे ।

ठेऊन भान मनाचे

होई सुलभ हे जगणे ।