അമ്മ
അമ്മ
പ്രഭാതമഞ്ഞിൽ വിരിയുന്ന ചെമ്പരത്തി പൂവാണ് അമ്മ,
പാതി ഉറക്കത്തിൽ കേൾക്കുന്ന പ്രാർത്ഥനയുടെ നാദമാണ് അമ്മ.
വിശപ്പിന്റെ ശൂന്യതയിൽ അന്നമായി നിറയുന്ന കൈകൾ,
കണ്ണീരിന്റെ കടലിൽ കരയാകുന്ന സ്നേഹതിരകൾ.
വെയിലേറ്റ ജീവിതത്തിൽ തണലായി നിൽക്കുന്ന വൃക്ഷം,
മൗനത്തിനുള്ളിൽ വേദങ്ങൾ ഒളിപ്പിച്ച ദീപം.
തളർന്ന നാളുകളിൽ നെഞ്ചോട് ചേർക്കുന്ന സമാധാനം,
വീഴുന്ന ഓരോ സ്വപ്നത്തിനും ചിറകാകുന്ന ധൈര്യം.
കാലം വെള്ളിത്തൂവൽ മുടിയിൽ വിതറിയാലും,
കരുണയുടെ ചന്ദ്രപ്രഭ കണ്ണുകളിൽ മങ്ങിയില്ല.
ഭൂമിയെ താങ്ങുന്ന വേരുകൾ പോലെ നിശ്ശബ്ദ ത്യാഗം,
അമ്മ എന്ന വാക്കിൽ ദൈവത്തിന്റെ പൂർണ്ണരൂപം.
എന്റെ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ഇന്നും മുഴങ്ങുന്നത്,
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ കവിത — “അമ്മ”.
