સ્મરણ

મૂક મહેકને સહુ પતન કરતો ભોગવવાનું સાધન સમજે.

તે એમને આમ ખેંચાતા ચીર હરણ કરતા લોકમાં જર્જરીત બનેલા યૌવનને તક ગુમાવેલા સમયના જલતા ઝાંઝવામાં ચૂપ બનીને પોતાના કામમાં રત બની ગયો.

તપતા તાણમાં ખુલ્લી સીમના હાથમાં વિકૃત જાણોના આ વાર જોઈને પાછો પોતાની ઝૂંપડી તરફ આવી રહે ભૂલેલી વરસો જુની વાતમાં તે ઘણું ગુમાવી ચુક્યો હોય છે.