પંથ ચિંધે રે માસ્તર

શિયાળામાં ઠંડી પડે સૌ જીવે ધ્રૂજે છે થરથર,

બાળકોમાં વિપત પડે ત્યારે દોડી આવે રે માસ્તર.

ઉનાળાની ગરમીથી બચવા લોકો રહે છે રસભર,

બાળકોની ભૂલો સુધારવા મહેનત કરે રે માસ્તર.

ચોમાસામાં વીજળી ચમકે મેઘ વરસે છે ઝરમર,

બાળકોમાં સંસ્કાર ચમકે પંથ ચીંધે રે માસ્તર.

મેઘ-ધનુષ્યના સાત રંગોથી શોભી રહ્યું છે અંબર,

બાળકોને જ્ઞાની સીંચી દીપી રહ્યો રે માસ્તર.

મોર નાચે મસ્ત બનીને વરસાદમાં પંખભર,

બાળકોને નાચ નચાવે હર્ષોલ્લાસથી રે માસ્તર.

કોયલ ટહુકે કુંજ ગલીમાં મીઠો એનો સ્વર,

બાળકોને વિદ્યાર્થી ગુંજવી વર્ગખંડમાં ભણાવે માસ્તર.

પરંતુ જીરે પંથ ચીંધે છે સમાજ કેરા રાહભર,

માનવતાનું નિર્માણ કરી શ્રેષ્ઠ બને રે માસ્તર.