ભાગ ૨ દિલ ની લાગણી

મુંબઈના સૌથી મોંઘા અને પોશ વિસ્તારમાં આવેલો ‘અગ્રવાલ હાઉસ’ કોઈ સામાન્ય ઘર નહોતું, પણ એક ભવ્ય મહેલથી કમ નહોતો. ઊંચી આરસપહાણની સફેદ દીવાલો, ઇટાલિયન પથ્થરોથી ચમકતું આંગણું અને આજુબાજુ ફેલાયેલો સુંદર બગીચો... આ વૈભવ જોઈને જ કોઈની પણ આંખો અંજાઈ જાય. આ બંગલો અગ્રવાલ પરિવારની અમીરી, મોભો અને પ્રતિષ્ઠાની જીવતી-જાગતી સાબિતી હતો.
સવારના સોનેરી કિરણોની સાથે આખા મહેલમાં એક પવિત્ર અને મધુર અવાજ ગુંજી રહ્યો હતો. ઘરના ભવ્ય મંદિરમાં માનસીબેન અગ્રવાલ હાથમાં સોનાની પૂજાની થાળી લઈને મધુર અવાજે સવારની આરતી ગાઈ રહ્યા હતા. તેમની આરતીના પવિત્ર શબ્દોથી આખા મહેલ જેવા ઘરમાં એક અદભુત સકારાત્મકતા અને શાંત વાતાવરણ ફેલાઈ જતું હતું. માનસીબેન માટે તેમનો પરિવાર જ તેમની આખી દુનિયા હતી.
પૂજા પૂરી કરીને તેઓ આરતીની થાળી લઈને ડાઇનિંગ હોલ તરફ આવ્યા, જ્યાં મયંકભાઈ અગ્રવાલ સોફા પર બેસીને બિઝનેસ ન્યૂઝપેપર વાંચી રહ્યા હતા. મયંકભાઈએ ભારત અને વિદેશમાં 'અગ્રવાલ ગ્રુપ ઓફ ઇન્ડસ્ટ્રીઝ'નું બહુ મોટું સામ્રાજ્ય ઊભું કર્યું હતું.
"માનસી, આજે આપણી કંપની અને આપણા પરિવાર માટે બહુ જ મોટો દિવસ છે. રિહાન વિદેશથી બિઝનેસનો ઉચ્ચ અભ્યાસ પૂરો કરીને પાછો આવ્યો છે, અને આજે હું ઓફિસમાં સત્તાવાર રીતે તેને આપણી કંપનીનો નવો C.E.O બનાવવાનો છું," મયંકભાઈના અવાજમાં એક પિતાનો ગર્વ અને ખુશી સાફ દેખાતા હતા.
ત્યાં જ ભવ્ય સીડીઓ પરથી દોડતી-કૂદતી જાનવી (જાનુ) નીચે આવી. "ઓહ વાહ પપ્પા! ભાઈ આજે C.E.O બનવાના છે? તો તો આજે મારે ભાઈ પાસેથી બહુ મોટી અને મોંઘી ગિફ્ટ જોઈએ!" જાનવી આખા ઘરમાં સૌથી લાડકી અને ચંચળ હતી.
"હા જાનુ, ગિફ્ટ તો મળી જશે, પણ ભાઈના ગુસ્સાથી થોડી બચીને રહેજે, આજે તેમનો ઓફિસમાં પહેલો દિવસ છે," પાછળથી હસતો હસતો રાજ અગ્રવાલ આવ્યો. રાજ ઘરમાં સૌથી નાનો અને રિહાનનો સૌથી લાડકો ભાઈ હતો.
બરાબર ત્યારે જ, આખા હોલમાં એક અજીબ શાંતિ છવાઈ ગઈ. સીડીઓ પરથી કડક અને રૂઆબદાર ચાલ સાથે એક યુવાન નીચે ઉતરી રહ્યો હતો. છ ફૂટ ઉંચું કદાવર બોડી, કસરતી મજબૂત બાંધો અને બ્લેક કલરના બ્રાન્ડેડ કસ્ટમાઇઝ્ડ થ્રી-પીસ સૂટમાં તે અક્ષરશઃ કોઈ રોયલ કિંગ (રાજા) જેવો લાગતો હતો. આ હતો રિહાન અગ્રવાલ!
તેના ચહેરા પર એક અજીબ ગંભીરતા અને કડક અંદાજ હતો. તેની પર્સનાલિટીમાં સૌથી આકર્ષક અને ઘાતક વાત હતી તેની માંજરી આંખો. એ માંજરી આંખો એટલી તીક્ષ્ણ અને તેજસ્વી હતી કે સામે વાળાના મનનો ડર એક પળમાં વાંચી લે. સ્વભાવે અત્યંત ગુસ્સાવાળો, શિસ્તનો આગ્રહી અને કામમાં કોઈ પણ ભૂલ સહન ન કરનારો રિહાન જ્યારે સામે આવ્યો, ત્યારે રાજે તરત જ નમ્રતાથી માથું નમાવી દીધું. ઘરમાં બધા જ રિહાનને જીવથી વધુ પ્રેમ કરતા, પણ તેના ગુસ્સા અને શિસ્તથી ડરતા પણ ખરા.
રિહાને આગળ વધીને માનસીબેન અને મયંકભાઈના ચરણસ્પર્શ કરીને આશીર્વાદ લીધા. "પપ્પા, ગાડીઓ તૈયાર છે. આપણે ઓફિસ નીકળવું જોઈએ," રિહાનના ગંભીર, ઘેરા અને મજબૂત અવાજે આખા હોલમાં એક અલગ જ પ્રભાવ પાડી દીધો.
નવ વાગ્યા સુધીમાં અગ્રવાલ હેડક્વાર્ટર (કંપની) ની બહાર હજારો કર્મચારીઓ લાઈનમાં ઊભા હતા. આખી ઓફિસને ફૂલો અને લાઈટોથી શણગારવામાં આવી હતી. આજે કંપનીના ઇતિહાસનો સૌથી મોટો દિવસ હતો, કારણ કે નવા C.E.O ની એન્ટ્રી થવાની હતી.
અચાનક, કંપનીના ભવ્ય અને વિશાળ ગેટમાં ચાર કાળા રંગની આલીશાન લક્ઝરી કાર્સ એકસાથે આવીને ઊભી રહી. આગળ અને પાછળની ગાડીઓમાંથી બ્લેક સૂટ પહેરેલા કદાવર બોડીગાર્ડ્સ નીચે ઉતર્યા અને તેમણે ચારેય તરફથી ઘેરો બનાવી દીધો.
મુખ્ય ગાડીનો દરવાજો ખુલ્યો અને રિહાન અગ્રવાલ પોતાની માંજરી આંખો પર કાળા ચશ્મા ચડાવીને, અત્યંત રૂઆબદાર અને કડક ચાલ સાથે બહાર આવ્યો. તેનો કડક એટીટ્યુડ અને સિંહ જેવી ચાલ જોઈને આખી ઓફિસના સ્ટાફના શ્વાસ અધ્ધર થઈ ગયા. આખા કેમ્પસમાં પિન-ડ્રોપ સાયલન્સ (એકદમ શાંતિ) છવાઈ ગઈ. કોઈની હિંમત નહોતી કે તેની માંજરી આંખો સામે નજર પણ મિલાવી શકે.
મયંકભાઈની હાજરીમાં આખી ઓફિસ અને મીડિયાની સામે રિહાન અગ્રવાલને ઓફિશિયલ C.E.O જાહેર કરવામાં આવ્યો. આખો હોલ તાળીઓના ગડગડાટથી ગુંજી ઉઠ્યો, પણ રિહાનના ચહેરા પર હજી પણ એ જ ગંભીરતા અને રૂઆબ કાયમ હતો.
પ્રોગ્રામ પત્યા પછી, રિહાન સીધો ટોપ-ફ્લોર પર આવેલી તેની ભવ્ય કાચની આલીશાન કેબિનમાં ગયો. તેણે હાથમાં બાંધેલી મોંઘી રોલેક્સ ઘડિયાળ પર નજર નાખી અને લેધર ચેર પર બેઠો. હજી તે બેઠો જ હતો, ત્યાં જ કેબિનનો દરવાજો ખુલ્યો અને પરમિશન વગર એક યુવાન હસતો હસતો અંદર ધસી આવ્યો.
"વાહ રે વાહ C.E.O સાહેબ! આજથી તો આખું મુંબઈ તમારા ઇશારે ચાલશે!" અંદર આવનાર બીજું કોઈ નહીં, પણ નયન મન્સૂરી હતો—રિહાનનો પાકો દોસ્ત, જે તેના માટે ભાઈથી પણ વિશેષ હતો.
રિહાને પોતાની માંજરી આંખોમાંથી ચશ્મા ઉતાર્યા, નયન સામે જોયું અને સહેજ કડક પણ મધુર અવાજે કહ્યું, "નયન, જો તારી મસ્તી પતી ગઈ હોય તો આ નવી ફાઈલો ચેક કર. આજથી અગ્રવાલ ઇન્ડસ્ટ્રીઝનો એક નવો યુગ શરૂ થાય છે અને મારે કામમાં ૧% પણ ભૂલ નથી જોઈતી."
નયન હસી પડ્યો. તે સારી રીતે જાણતો હતો કે રિહાન બહારથી ગમે તેટલો પથ્થર, કડક અને ગુસ્સાવાળો દેખાય, પણ અંદરથી તે પોતાના પરિવાર અને મિત્ર માટે લાગણીઓનો સમંદર છે. રિહાને ખુરશી પર પાછળ ઝૂકીને કાચની બારી બહાર મુંબઈના આકાશ તરફ જોયું. નવો હોદ્દો, નવી જવાબદારી અને આ મોટું સામ્રાજ્ય... રિહાન દરેક પડકાર માટે સજ્જ હતો.