Participate in 31 Days : 31 Writing Prompts Season 3 contest and win a chance to get your ebook published
Participate in 31 Days : 31 Writing Prompts Season 3 contest and win a chance to get your ebook published

Pranati Mahapatra

Tragedy


4.3  

Pranati Mahapatra

Tragedy


ଦୁଃଖ ଦେଇଗଲା ଦରଦୀ ବନ୍ଧୁ

ଦୁଃଖ ଦେଇଗଲା ଦରଦୀ ବନ୍ଧୁ

4 mins 22 4 mins 22


ଆଖିରେ ଲୁହ ଛାତିରେ କୋହକୁ ଆଦୌ ସମ୍ଭାଳି ପାରୁନଥାଏ ଲୋରିଆ । ଅନୁନୟ ବିନୟ ତଥା କାକୁଡି ମିନତୀ କରି ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ନୀତିନିୟମକୁ ମାନି ସରକାରୀ ଆଦବ କାଇଦା ଅନୁଯାୟୀ ସରକାରୀ କାଗଜପତ୍ରରେ ଦସ୍ତଖତ କରି ଧାଇଁ ଆସିଛି ।  

ସରକାରୀ ବାବୁମାନେ ପ୍ରଥମେ ତାଲିକାଭୁକ୍ତ ନାମର କାଗଜ ଗୋଟିଏ ଧରେଇ ଦେଲେ । ଗୋଟି ଗୋଟି କରି ସବୁ ନାମଗୁଡିକ ଉପରେ ନଜର ବୁଲାଉ ବୁଲାଉ ଗୋଟିଏ ଜାଗାରେ ଅଟକି ଗଲା । ସ୍ଵତଃ ପାଟିରୁ ବାହାରି ଆସିଲା ଓ ହେଇତ ଲେଖା ଯାଇଛି ନରୋତ୍ତମ ଦାସ ମହାପାତ୍ର,ଜିଲ୍ଲା ଗଞ୍ଜାମ । ଧାଇଁ ଯାଉଥିଲେ ନରୋତ୍ତମ ନାମଧାରୀ ଲେଖା ଥିବା ଲୋକ ପାଖକୁ । ହାତକୁ ଟାଣି ଧରିଲେ ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀ ଜଣକ । ଆଉ କହିଲେ ଦେଖନ୍ତୁ ମ୍ୟାଡମ, ଆପଣ ବୁଝିବା ସୁଝିବାର । ନିୟମ ବହିର୍ଭୂତ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅନୁମତି ପ୍ରଦାନ କରି ହେବନାହିଁ । ଦୟାକରି ଏଇଠି ଠିଆହୋଇ ଦେଖନ୍ତୁ । 

ଠିକ ଅଛି ମ୍ୟାଡମ ପାଇଲେ ତ । ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ..


ନାହିଁ ନାହିଁ, ଟିକେ ରୁହ । ଆଉ ଜଣେ ଅଛନ୍ତି ପରା । ସୁଶୀଳା ପ୍ରଧାନ । 

କହିଲେ ଲୋରିଆ ଦାସ ମହାପାତ୍ର । 


ଏପାଖରୁ ସେପାଖ କାଗଜକୁ ଓଲଟେଇ ଓଲଟେଇ ଦେଖି ଚାଲିଛନ୍ତି, ହେଲେ ସେଭଳି ନାମଧାରୀ ସେ କାଗଜରେ କେହି ନାହାଁନ୍ତି । ତାରିଖ ତ ସେହି ଏକା ଅଛି ମାନେ ୧୬ ଜୁନ । କିନ୍ତୁ...


ମ୍ୟାଡମ ସରିଲା ତ,ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ । 

ସାର୍,ମୋତେ ଟିକେ କହିବେ କି ସୁଶୀଳା ପ୍ରଧାନ କିମ୍ବା ଅଜିତ ପ୍ରଧାନଙ୍କ ନାମରେ ଦିଲ୍ଲୀ କିମ୍ବା ଗଞ୍ଜାମର ଠିକଣା ଅଛି କି?

ମୁଁ ସେସବୁ କିଛି ଜାଣି ନାହିଁ ମ୍ୟାଡମ, 

ଆପଣ ଅଫିସରେ ଆସନ୍ତୁ ବୁଝିବେ । କହି ଲୋରିଆ ମ୍ୟାଡମଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ଧରି ଆସିଲେ । ଅଫିସରେ ଲୋରିଆ ସବୁ କାଗଜପତ୍ର ଦେଖି ନିରାଶ ହୋଇ ବାହାରିବା ବେଳକୁ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ପଚାରିଲେ, ମ୍ୟାଡମ ଆପଣଙ୍କ ବାପା ଏତେ ବୟସର ବୃଦ୍ଧ । ଆପଣ ତାଙ୍କୁ ଏକା ଏତେ ବାଟ କାହିଁକି ଛାଡୁଥିଲେ । 

ଲୋରିଆ ତ କାନ୍ଦକୁ ଚାପି ଏତେ ବେଳ ଯାଏ ଯାହା କିଛି କରୁଥିଲେ, ହେଲେ ଆଉ ସମ୍ଭାଳି ପାରିଲେ ନାହିଁ । 

ଭୋ ଭୋ ହୋଇ ବଡ ପାଟିରେ କାନ୍ଦି ପକାଇଲେ, ଆଉ କହିଲେ ,ସେ ତ ଅନେକ କଥା । ବୋତଲ ବାହାର କରି ପାଣି ପିଇଲେ । ବ୍ୟକ୍ତି ଜଣକ ବସିବା ପାଇଁ ଚେୟାର ଦେଲେ । କଥା ଆରମ୍ଭ କଲେ ଲୋରିଆ । 

ବାପା ଜଣେ ଧର୍ମବନ୍ତ,ପରୋପକାରୀ ଏବଂ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ପ୍ରଧାନ ଶିକ୍ଷକ । ଆଖପାଖ ପାଞ୍ଚଖଣ୍ଡ ଗାଆଁରେ ଥିବା ଅସହାୟ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ବହି ଖାତା କଲମ ପେନସିଲ ଦେଇ ପାଠ ପଢାଇ ମଣିଷ କରିଛନ୍ତି । ବାପାଙ୍କର ମୁଁ ଗୋଟିଏ ବୋଲି ଝିଅ । ଅନେକ ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ମାଆ ସ୍ଵର୍ଗବାସୀ । ମୁଁ ବି ଚାକିରୀ କରିଛି । ବାପା ନିଜ ପେନସନ ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ କରି ଏବେବି ଅନେକ ପିଲାଙ୍କୁ ପାଠ ପଢାଇବା ସହ ଅନେକ ପରିବାରର ପାଇଁ ସଉଦା ପତ୍ର ଦିଅନ୍ତି । ସେହିଭଳି ଗୋଟିଏ ପିଲା ସୁଶୀଳା ମାଉସୀଙ୍କ ପୁଅ । ଗାଆଁରେ ମାଉସୀ ପରଘରେ ବାସନ ମାଜି ଗୁହାଳ ପୋଛି ପିଲାଙ୍କ ମୁହଁରେ ଦାନା ଦିଅନ୍ତି । ବାପାଙ୍କ ନଜରରେ ଏକଥା ପଡିବାରୁ ଚାରି ପିଲାଙ୍କୁ ପାଠ ପଢାଇବାର ସମସ୍ତ ଦାୟିତ୍ୱ ନେଲେ । 

ପିଲାମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଅଜିତ ଖୁବ ଭଲ ପଢୁଥିବାରୁ ବାପା ବହୁତ ଭଲ ପାଆନ୍ତି, ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ଭୁବନେଶ୍ୱର ପଠାଇଲେ । ସମସ୍ତ ଖର୍ଚ୍ଚ ମଧ୍ୟ ବାପା କଲେ । ଶେଷରେ ଦିଲ୍ଲୀରେ ଗୋଟିଏ ବଡ଼ କମ୍ପାନୀରେ ଡିଗ୍ରୀ ଇଞ୍ଜିନିୟର ଭାବେ ଚାକିରୀ କଲେ । 


ଅଜିତ ସହିତ ଗାଆଁରେ ପଢିବା ଭିତରେ ଉଭୟେ ଉଭୟଙ୍କୁ ବହୁତ ଭଲ ଭାବରେ ଜାଣି ଯାଇଥିଲୁ । ସତେ ଯେମିତି ଆମ ଭିତରେ କ୍ଷୀର ନୀରର ସମ୍ପର୍କ । କେହି କାହାକୁ ଦଣ୍ଡେଘଡିଏ ଛାଡୁ ନଥିଲୁ । ଅଜିତ ତ ମୋ ସମଶ୍ରେଣୀରେ ପଢୁଥିଲା । ସେଥିପାଇଁ ସେ ସବୁବେଳେ ଆମ ଘରେ । ଖାଇବା ପିଇବା ରହିବା ସବୁକିଛି ଆମ ଘରେ କରେ । କେବେ କେମିତି ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଏ । ମୋ ମାଆ ବି ମନେ ମନେ ଅଜିତକୁ ଭାରି ପସନ୍ଦ କରେ । ଅଜିତ ଚାକିରୀ ପାଇବା ପରେ ମାଆର ଆଶା ସତେ ଯେପରି ଆଶାରେ ପରିଣତ ହେଲା । ବହୁତ ଖୁସିରେ ମୋତେ ଫୋନ କରି କହିଥିଲା । 


ମାଆର ଖୁସି ସହ ମୁଁ ବି ସାମିଲ ହୋଇଥିଲି । ମୁଁ ବି ଫୋନ କରି ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଇବା ସହ ବିବାହ ତାରିଖ ଠିକ କରିବା ପାଇଁ କହିଥିଲି । ହେଲେ ଅଜିତର ଏକା ଜିଦ ଚାକିରୀ କରି ହାତରେ କିଛି ଟଙ୍କା ହେଲେ ବଡ଼ ଫ୍ଲାଟ କିଣି ସେଇଠି ବାହା ହେବେ । 


ଆଶା ଆଶାରେ ରହିଗଲା ମୋର । ମୋ ଭାଗ୍ୟରେ ବୋଧହୁଏ ସାହାନାଇ ବାଜିବାର ସୁଯୋଗ ନ ଥିଲା । ଯେଉଁ ଦିନ ଜାଣିଲୁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଅଜିତର ଗୋଟିଏ ପୁଅ ହୋଇଛି ବୋଲି, ବୋଧହୁଏ ସେହି ଦୁଃଖରେ ମାଆର ହୃଦଘାତ ହେଲା ଓ ମୋ ମାଆ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡି ଚାଲିଗଲା । ବାପା କିନ୍ତୁ ଏକଥା ବିଶ୍ଵାସ ନ କରି ଫୋନରେ ଅଜିତଙ୍କ ସହ କଥା ହୋଇ ବିବାହ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେବାରୁ ବାପାଙ୍କ କଥା ହସରେ ଉଡେଇ ଦେଇଥିଲେ । 


ବାପା ପୁନର୍ବାର ଅଜିତକୁ ନିଜ ଜ୍ଵାଇଁ ଭାବରେ ଝିଅ ସହ ବିବାହ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ । ହେଲେ ଅଜିତ ବାପାଙ୍କ ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ମୁହେଁ ମୁହେଁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି ଦିଲ୍ଲୀରେ ହିଁ ବିବାହ କରି ରହିଛନ୍ତି ଓ ଗୋଟିଏ ପିଲାର ବାପା ହୋଇ ସାରିଛନ୍ତି ବୋଲି ବେଲଜ୍ଜ୍ୟାଙ୍କ ପରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ । 


ସେହିଦିନ ଠାରୁ ବିବାହ ଶବ୍ଦ ମୋ ପାଇଁ ସତେ ଯେମିତି ଅଭିଶାପ ହୋଇଗଲା । ଏକା ଏକା ବଞ୍ଚିବାର ଶପଥ ନେଇ ଚାକିରୀ କରି ରହିଲି । 


ଅନ୍ୟ ଭାଇମାନେ ଯେଝା ଯେଝା ଘରସଂସାର କରି ଯେ ଯେଉଁଠି ରହିଲେ । ମାଉସୀ ଗାଆଁରେ ରହିଲେ ସତ, ଦେହ ପା ଖରାପ ହେଲେ ଅଜିତ ସବୁ ବୁଝାବୁଝି କରନ୍ତି । ବାପାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି ମାଉସୀଙ୍କୁ ଦିଲ୍ଲୀ ନେଇ ଆସିବାକୁ । ମାଉସୀ ଅସୁସ୍ଥତା କାରଣରୁ ବାପା ମାଉସୀଙ୍କୁ ଦିଲ୍ଲୀ ଆଣିଥିଲେ । ଆସିବା ଆଜିକୁ ୨୮ଦିନ ହୋଇଗଲାଣି । ବାପା ନ ଫେରିବାରୁ ମୁଁ ବାପାଙ୍କୁ ଯେତେ ଫୋନ କଲେ ବି ନା ବାପା ଫୋନ ଉଠାଇଲେ ନା ଅଜିତ ମଧ୍ୟ । ଟିଭିରେ ବାପାଙ୍କ ଫଟୋ ଦେଖି ମୁଁ ଏଠାରେ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲି । ଏବେବି ଅଜିତକୁ ଫୋନ କରି କରି ନୟାନ୍ତ । ନା ସେ ଫୋନ ଉଠଉଛନ୍ତି ନା ବାପାଙ୍କର ଏଭଳି ସମୟରେ ଏଠାକୁ ଆସୁଛନ୍ତି । ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବାପା ଆଜି ମୋତେ ଛାଡି ଚାଲିଗଲେ । 


ଆପଣ ମାନେ ବାପାଙ୍କୁ କେଉଁଠୁ ପାଇଲେ । 

ମ୍ୟାଡମ, ଏ ଭଦ୍ରବ୍ୟକ୍ତି ଷ୍ଟେସନରେ ବସିଥିଲେ । ହଠାତ ଗଡି ପଡିଲେ । ପାଖଆଖ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଣି ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଭର୍ତ୍ତି କଲେ । ଡାକ୍ତର ଚିକିତ୍ସା କରି ଜାଣିଲେ କି ସେ କରୋନା ପଜିଟିଭ । ଚିକିତ୍ସା ଚାଲିଲା । ତାଙ୍କୁ ଯେତେ କୁହାଗଲା ନିଜ ଲୋକଙ୍କ ଫୋନ ନମ୍ବର ଦିଅ,ହେଲେ ଦେଲେ ନାହିଁ । କହିଲେ କି ମୋର ଗୋଟିଏ ବୋଲି ଝିଅ । ଏତେ ବାଟ ଆସି ପାରିବ ନାହିଁ । ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ସୁସ୍ଥ ହୋଇ ମୋ ଗାଆଁକୁ ଫେରିଯିବି । 

ଏମିତି ତ ସବୁବେଳେ କହୁଥିଲେ, ହଠାତ ତାଙ୍କ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟ ଅବସ୍ଥା ଗୁରୁତର ହୋଇ ପଡିଲା । ରାତିରେ ଶୋଇଥିଲା ଅବସ୍ଥାରେ ବୋଧହୁଏ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି । ଯାହା ମେଡ଼ିକାଲ ରିପୋର୍ଟ କହୁଛି । ଯେହେତୁ ଷ୍ଟେସନରୁ ଏ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇଥିଲା । ତେଣୁ ସବୁ ରିପୋର୍ଟ ପୋଲିସ ପାଖରେ ଦାଖଲ ହୋଇଛି । 


ହେ ଭଗବାନ । ଶେଷ ସମୟରେ ବି ବାପା ମୋତେ ଟିକେ ଖବର ଦେଲେ ନାହିଁ । 

ଯାହା ପାଇଁ ପାଣି ପରି ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ କରି ମୂଲିଆରୁ ମାଲିକ କଲେ, ଶେଷରେ ସେ ଯେ ଏମିତି ପ୍ରତିଦାନ ଦେଲା...




Rate this content
Log in

More oriya story from Pranati Mahapatra

Similar oriya story from Tragedy