ଅଭିଜ୍ଞ

    ଅଶୋକଙ୍କର ଅବସର ଆସିଗଲା ଆଉ ସେମାନେ ସରକାରୀ କ୍ଵାଟର ଛାଡି ପୁଅ ଘରେ ତା କ୍ଵାଟରରେ ରହୁଥିଲେ. ଘରେ ଥିବା ହରିଆ ମଉସାଙ୍କ ପାଇଁ ଘର ଖାଲି ହସି ଉଠୁନଥିଲା ବରଂ ଆରାମ ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ଅନୁଭବ ହେଉଥିଲା. ପ୍ରତିଟି ସକାଳେ ହରିଆ ମଉସା ବାସି ଖାଦ୍ୟର ଉପଯୋଗ କରିବାକୁ ଯାଇ କୁକୁରମାନଙ୍କୁ ରୁଟି ଦିଅନ୍ତି, ଗାଈମାନଙ୍କୁ ପଖାଳ ତୋରାଣୀ ପେଜ ସହ ପରିବା ଚୋପା ଦେଲାବେଳେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଖୁଦ ଓ ପାଣି ରଖୁଥାନ୍ତି. ଖାଲି କଣ ସେତିକି ମାଟିମାଆ କୋଳରେ ଗଛ ଲଗାଇ ଫୁଲ ଓ ପରିବା ଗଛ ସବୁ ଲଗେଇ ଥାଆନ୍ତି. ପରିବା ଧୁଆ ପାଣି ଗଛମୂଳେ ଦେଇ ସବୁ ଫୋପଡ଼ା ପଦାର୍ଥର କିପରି ଉପଯୋଗ କରାଯାଇପାରେ ନିଜେ କରି ଅନ୍ୟ ପାଇଁ ଉଦାହରଣ ସାଜୁଥିଲା ବେଳେ ସ୍ନିଗ୍ଧା ଶିଖନ୍ତି ଓ ଅଶୋକ କହନ୍ତି ଯାହା ଘରେ ଥିବେ ବାପା ପରି ମଣିଷ... ସେ ଘରେ ସଦା ଆନନ୍ଦର ହସ.
      ପୁଅ ଅର୍ଣ୍ଣବ ପାଇଁ ବାହାଘର ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଝିଅ ଦେଖା ପର୍ବ ଆରମ୍ଭ ହୋଇସାରିଥାଏ. ଏ ଭିତରେ ହରିଆ ମଉସାଙ୍କ ଦୁଇ ଝିଅଙ୍କର ବାହାଘର ସରିଥାଏ.ଏବେ ଅର୍ଣ୍ଣବର ବାହାଘର ସରିଗଲା ପରେ ତାର ପୁଅଟିଏ ହୁଏ. ତାର ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମ ଦିନ କେତେ ଅତିଥି ତଥା ଅଭ୍ୟାଗତ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇଥାଆନ୍ତି. ସମସ୍ତେ ବହୁତ ଉପହାର ଦେଇଥାନ୍ତି. ହରିଆ ମଉସା ଦେଇଥିବା ବେଙ୍ଗ ଡିଆଁ ଖେଳନା ଦେଖି ଅର୍ଣ୍ଣବ ଓ ତା ସ୍ତ୍ରୀ ଆନି ସେଇଟିକୁ ଫୋପାଡି ଦେଇଥିଲେ ସତ କିନ୍ତୁ ସ୍ନିଗ୍ଧା ସେହି ବେଙ୍ଗ ଡିଆଁ ଖେଳନାଟିକୁ ସାଇତି ରଖିଥାନ୍ତି କାରଣ ହରିଆ ମଉସାଙ୍କ ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ ସ୍ନିଗ୍ଧା ଓ ଅଶୋକ ସେଇ ବେଙ୍ଗ ଡିଆଁ ଖେଳନାଟିକୁ ଡିଆଁଇ ତାଙ୍କ ସ୍ମୃତି ରୋମନ୍ଥନ କରୁଥାନ୍ତି. କେତେ କେତେ କଥା ସେ ନକରନ୍ତି ଦୁନିଆଁର ସବୁ ମଣିଷ ପଶୁ ପକ୍ଷୀ ଓ ସଂସାର ଜାକର ଜିନିଷ ପତ୍ର ପାଇଁ ସତରେ! ସେଦିନ ବଡ଼ ଘର ଝିଅ, ବୋହୁ ଆନି ଏସବୁ ଦେଖିନେଇ ହରିଆ ମଉସାଙ୍କ ବେଙ୍ଗ ଡିଆଁ କଣ୍ଢେଇକୁ ନିନ୍ଦା କରିବା ସହ ହରିଆ ମଉସା ଓ ନିଜ ଶାଶୁ ଓ ଶଶୁରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦିପଦ କଡା କଥା ଶୁଣେଇ ଦେଇଥିଲା. ଛୋଟ ମନର ଲୋକ କେବେ ମୋଟ ହୋଇପାରିବେନି ବୋଲି ଆନି ଯେତେ ସହଜରେ କଥାଟି କହିଦେଇଥିଲା ସେତେ ସହଜରେ କଥାଟି ହଜମ ହୋଇନଥିଲା ଅଶୋକ ଓ ସ୍ନିଗ୍ଧାଙ୍କର ତ ସେମାନେ ଅପମାନବୋଧ କରି ବେଙ୍ଗ ଡିଆଁ କଣ୍ଢେଇ ସହ ହରିଆ ମଉସାଙ୍କ ଘରକୁ ଚାଲିଯାଇଥିଲେ. ଏପଟେ ଅର୍ଣ୍ଣବ ଶୁଣିଥିଲେ ଆନିଙ୍କ ଠାରୁ ଯେ ହରିଆ ମଉସାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ବାପା ମାଆ ତାକୁ ନକହି ଏକୁଟିଆ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି. କଥାଟା ଅବିଶ୍ୱାସ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀ କଥାକୁ ସତ ମଣି ଅର୍ଣ୍ଣବ ଅଭିମାନରେ ଥାଏ.
    ସେଦିନ ଅର୍ଣ୍ଣବ ଘରକୁ ଫେରି ଦେଖିଲା ପୁଅ କାନ୍ଦୁଛି ଜମା ବୁଝୁନି. ପୁଅ କାନ୍ଦିବା ଯୋଗୁଁ ଆନି କିଛି ରୋଷେଇ କରି ପାରିନି ତ ସବୁ ଅଭିମାନ ଭୁଲି ଅର୍ଣ୍ଣବ ଯାଇ ହରିଆ ମଉସାଙ୍କ ଘରେ ପହଁଞ୍ଚି ପିତା ଅଶୋକ ଓ ମାତା ସ୍ନିଗ୍ଧାଙ୍କୁ ଫେରେଇ ଆଣିଥିଲା. ପୁଅକୁ ଡକ୍ଟର ଦେଇଥିବା ଉପଚାର କଲେ ମଧ୍ୟ ସେ କାନ୍ଦୁଛି, ଜମା ବୁଝୁନି ଶୁଣି ସ୍ନିଗ୍ଧା ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ଆସିଥିବା ବେଙ୍ଗ ଡିଆଁ ବାଜାଟିକୁ ଯେମିତି ବଜେଇଛନ୍ତି ପୁଅ ସେଇ ଆଡକୁ ଦେଖି ଓ ସେହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ ତୁନି ପଡିଲା. ଏଥର ଅର୍ଣ୍ଣବ ଓ ଆନି ନିଜ ଭୁଲ ବୁଝି ହରିଆ ମଉସାଙ୍କୁ କ୍ଷମା ମାଗି ଫେରାଇ ଆଣିବାକୁ ମାନସ୍ଥ କଲାବେଳେ ପିତା ମାତା ଏଣିକି ସବୁଦିନ ହରିଆ ମଉସାଙ୍କ ଘରେ ରହିବେ ବୋଲି ନିଜ ନିଜର ନିଷ୍ପତ୍ତି ଜଣେଇ ଦେଇଥିଲେ. ଅର୍ଣ୍ଣବ ଓ ଆନି ସ୍ଥାଣୁ ପାଲଟି ଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ କିଛି କହିପାରୁନଥିବା ବେଳେ ପୁଅ ପୁଣି କାନ୍ଦୁଥିଲା ତ ସ୍ନିଗ୍ଧା ପୁଣି ବେଙ୍ଗ ଡିଆଁ କଣ୍ଢେଇର ଶବ୍ଦ ଶୁଣେଇ ନାତିକୁ ଚୁପ କଲାବେଳେ ହରିଆ ମଉସାଙ୍କୁ ନେଇ ଅଶୋକ ଘରେ ପହଁଞ୍ଚି କହୁଥିଲେ ଅର୍ଣ୍ଣବର ଅବସର ପରେ ହରିଆ ମଉସାଙ୍କ ଘରେ ରହିବା. ସ୍ନିଗ୍ଧା କହୁଥିଲେ ସେତେଦିନ ଯାଏ ଏ ପ୍ରାଣପକ୍ଷୀ ରହିଥିଲେ ତ. ସମସ୍ତେ ଚୁପ ହୋଇଗଲା ବେଳେ ନାତି ପୁଣି କାନ୍ଦୁଥିଲା ବେଙ୍ଗ ଡିଆଁ ବାଜା ବାଜିବା ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବା ଯାଏଁ.