ସମ୍ପର୍କ

ମା’ର ପଣତ ଗଛର ଛାଇ

ରଖିଥିବୁ ମା’ ଆମକୁ ଘୋଡାଇ,

ଦଶମାସ ଦଶଦିନ ଗର୍ଭେ ଧରିଲ

ମର୍ତ୍ତ୍ୟମଣ୍ଡଳେ ଜନମ ଦେଲ,

ଜନମ ଦେଇ ଚାଲିବା ଶିଖେଇଲ

ସ୍ନେହ ମମତା ସବୁ ଅଜାଡିଦେଲ ।

ଦୁଃଖ ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ଆଦରି ନେଲ

ଯେତେ ସୁଖସବୁ ଆମକୁ ଦେଲ,

ନିଜେ ଭୋକ ଉପାସରେ ରହିିଲ

ଆମକୁ ଯତନରେ ପାଳିଲ ।

ଦିନୁ ଦିନୁ ଛୋଟରୁ ବଡ କରିଲ

ଦୁନିଆରେ ଚାଲିବା ଶିଖାଇଲ,

ତୁମ କଥାମାନି ପଥ ଚାଲିଲି

ଦୁନିଆରେ ମଣିଷଟିଏ ହୋଇଲି ।

ତୁମ ଆଶୀର୍ବାଦ ସଦାବେଳେ ଥାଉ

ତୁମ ଋଣ ଶୁଝିବାକୁ ଜୀବନ ଯାଉ,

ମାତୃ ପିତୃ ଋଣ ଯେବେ ଶୁଝିବୁ

ତେବେ ହିଁ ଜୀବନେ ଧନ୍ୟ ମଣିବୁ ।