ନିୟତିର ଖେଳ

ନିୟତିର ଖେଳ, ହୁଏ ମହା କାଳ

ଭାଙ୍ଗିଦିଏ ସବୁ ବଳ, 

ବାତ୍ୟା ନିରନ୍ତର, ଚିର ସହଚର 

ମହା କାଳ ରଚେ ଖେଳ l

ଝଡ଼ ବାତ୍ୟାରେ, ବର୍ଷା ଭୀଷଣଟି 

ବନ୍ୟା ନିଏ ଚାଳଘର, 

ପ୍ରଳୟ ବଢ଼ିରେ, ଭିଟାମାଟି ପଦା 

ଜଳବନ୍ଦୀ ହରବର l

ସାଗର ଜୁଆର, ଆସୁଅଛି ମାଡି 

ମହାବାତ୍ୟା ହେଲେ ସରି, 

ଜୀବନ ଜୀବିକା ହୁଅଇ ଉଚ୍ଛନ୍ନ  

ଶସ୍ୟ କ୍ଷେତ ଯାଏ ମରି l

ଅଭାଗା ମଣିଷ, ଭାଗ୍ୟ ରବି ଡୁବେ 

ନିରାଶ୍ରୟ ନିରୁପାୟ, 

ମୃତ୍ୟୁର କୋଳରେ, ମଣିଷ ଜୀବନ 

ଭୋକିଲା ପେଟର ମୋହ l

ମୁଠାଏ ଭାତକୁ ଆକୁଳ ବିକଳ 

ଉଦର ଜ୍ୱାଳାର ଦାଉ 

ଲଜ୍ଜା ସରମଟି ପଛରେ ପକାଇ 

ଭେକ ପନ୍ଥା ଖୋଜେ କେହି l

ଭିଟାମାଟି ଗାଆଁ ମାଆ ମୋହ ଏଡି

ଦାଦନଟି ବହୁ ଦୂରେ, 

ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଚିଠି ଜଣାଇ ଦୁଃଖଟି 

ପରିବାର ସାଥିଟିରେ l

ବୋଝ ଉପରେ ନଳିତା ବିଡାଟି 

କରୋନାଟି ଭୟଙ୍କର, 

ଗୃହ ବନ୍ଦୀ ଜୀବନ ଦିନ ମାସ ବର୍ଷ 

ପୀଡା ଦିଏ ନିରନ୍ତର l

ସ୍ବଜନ ସମ୍ପର୍କ, ଦୂରlଭାଷଟିରେ 

ସୀମିତ ରହୁଛି ଏବେ, 

ଦୁଃଖ ସୁଖଟିରେ ମନ ଘର ଧରେ 

ନାହିଁ ଉପୟଟି ଏବେ l

ସବୁ କଳବଳ, ଜ୍ଞାନର କୌଶଳ 

ଫିକା ହୋଇ ହାର ମାନେ, 

ନିୟତି ଖେଳରେ, ଖେଳନା କଣ୍ଢେଇ 

ସୂଚଏଟି କାନେ କାନେ l