ଅଭୁଲା ଅତିଥି

ଅଜଣା ରାଇଜେ ଯାଇ ଥିଲ ତୁମେ ହଜି

ବହୁ ପ୍ରତୀକ୍ଷାରେ ପାଇ ଥିଲି ମୁଁ ଖୋଜି।

ଲାଗୁ ଥିଲା ଡର ଭୟ ଅପାର 

କହିଲି ତୁମକୁ ହୃଦୟେ ରଖି ଟିକେ ଡର

କାଳେ ରାଗି ଯିବ କରି ସାତ ପର।

ଆପଣାଇଲ ତୁମେ କଲ ନିଜର 

ଯେତେ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ମୋର କଲ ତୁମେ ଦୂର। 

ଲାଗିଲା ପ୍ରିୟା ମୋର ଅତି ଆପଣାର । 

କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତରୁ କିଛି ଦିନ ଯେ ଗଲା 

ଦିନ ପରେ ଦିନ ବିତି ଚାଲିଲା। 

ନିଜ ଠାରୁ ତୁମେ ନିଜର ହେଲ

ମୋ ଠାରୁ ମୋତେ ଚୋରି କରିଲ। 

ଖୁସିରେ ଆମର ଲାଗିଲା କାହା ନଜର

ଢ଼ାଳି ଦେଇ ଗଲା କଳା ଜହର। 

ନିମିଷେ ମୁହୂର୍ତ୍ତେ ପାରୁ ନଥିଲି ରହି

କେମିତି ନୀରବେ ରହିଛି ଥରେ ଭାବେ ତୁ ସହି। 

ସୁଭି ନାହିଁ ସ୍ୱର ଦେଖି ନାହିଁ ଛବି 

ଭାବ ଥରେ ପ୍ରିୟା କେମିତି ଥିବି। 

ତୁମରି ସ୍ମୃତିରେ ।