ପ୍ରତାରଣା

କି ପାପ ମୁଁ କରି ଥିଲି

କାହିଁ ମତେ ଜଳାଇ ମାରୁଛ

ମିଛେ ମିଛେ ଭଲପାଇ

ସ୍ୱାର୍ଥ କୁ ହାତେଇ ନେଇ

ଏବେମତେ ଦୂରେଇ ଦେଉଛ

ପରଶି ନଥିଲି କେବେ

ତୁମ ସ୍ନେହପତରରେ

ପୀରତୀ ପ୍ରସାଦ

ବାନ୍ଧିନିମୁଁ ମନେ ଆଶା

ହେବାପାଇଁ ଲୋକହସା

ଅବାକେବେ ଦେବା ପାଇଁ

ମିଛ ଅପବାଦ

ମାଗିନଥିଲି ତୁମକୁ

ସ୍ନେହ ପ୍ରେମ ମମତା ରୁ

କାଣିଚାଏ ଦିଅ

ଭେଟିନାହିଁ ନଈ କୂଳେ

ଅବା ମୁହଁ ସଞ୍ଜବେଳେ

ଇଶାରା ବି ଦେଇ ନାହିଁ

ମତେଭଲପାଅ

ଯାଚିଦେଲ ଉପହାର

ଡେଇଁବାକୁ ମୋ ଏରୁଣ୍ଡି

ଅଳତା ପାଦରେ

ସବୁକଥା ଭୁଲିଗଲ

ସାତପର କରିଦେଲ

ଦେଇଗଲ ଅଯାଚିତ

ଦୁଃଖ ହ୍ରୁଦୟରେ

ଆସିଥିଲ ମୋ ଜୀବନେ

ଭରିବାକୁ ରଂଗ ସାଜି

ରୂପସୀ ଫଗୁଣ

ଚାଲିଗଲ ଝଡହୋଇ

ଥିଲା ଯାହା ଗଲ ନେଇ

ବିଧ୍ୱସ୍ତ ବେଳାଭୂମିରେ

ଝୁରେମୋ ପରାଣ।