ମୋ ମନର ଅପ୍ସରୀ

କେଉଁ ଦୁନିଆରେ ଥିଲ ତୁମେ କୁହ

              ଆସି ଏଠି ଉଭା ହେଲ,

ତୁମରି ସେଇ ଦୁଇ ଓଠ କହେ ମୋତେ

               ତୁମେ ପରା କଇଁ ଫୁଲ।

କେଉଁ ଦୁନିଆର ପରୀ ଥିଲ ତୁମେ

               ଜହ୍ନ ହୋଇ ଦେଖାଦେଲ,

କେଉଁଠି ଥିଲ ମୋ ମନର ଅପ୍ସରୀ 

                ଆକାଶରୁ ଓହ୍ଲେଇଲ।

ଫୁଲ ପରି ତୁମେ ଫୁଟିଗଲ ଦିନେ

                ମୋ ହୃଦୟର ଘର ତଳେ,   

ତୁମେ ମୋତେ ପ୍ରିୟା ଅନାଇ ହସୁଛ

                ନିଛାଟିଆ ଖରାବେଳେ।

ତୁମେ ଦେଖାଯାଅ ଏତେ ସୁନ୍ଦରୀ ଯେ

                ଲାଗୁଛ ମୋତେ ଅପ୍ସରା,

ମନେ ମନେ ମୁଁହି ଭାବେ ସବୁବେଳେ

                ତମେ ଆକାଶ ଜହ୍ନ ନା ତାରା।