👻பத்மா பொம்மை

அழகியபுரம் என்ற கிராமம் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு பழமையானது. அந்த ஊரின் நடுவே கம்பீரமாக ஒரு பழமையான சிவன் கோவில் இருந்தது. இந்தக் கோவிலை சுற்றி பல ஊர்கள் அமைந்திருந்தது. ஊருக்கு மேற்கே அடர்ந்த காடு இருந்தது. அந்தக் காட்டில் பலவிதமான மூலிகைகளும், விலங்குகளும் இருந்ததாக ஊர் மக்கள் சொல்வார்கள். ஆனால் யாரும் அவ்வளவு எளிதில் காட்டுக்குள் போகத் துணிய மாட்டார்கள். காரணம், அந்தக் காட்டில் பல மர்மமான விஷயங்கள் நடப்பதாக ஒரு நம்பிக்கை இருந்தது.

வருடத்திற்க்கு ஒரு முறை ஊரில் திருவிழா சிறப்பாக நடைபெறும். அப்போது வெளியூர்களில் இருந்தும் நிறைய பேர் வந்து கலந்து கொள்வார்கள். மல்லிகாவின் குடும்பமும் இந்த கிராமத்தில் பல தலைமுறைகளாக வாழ்ந்து வந்தனர். அவர்கள் ஏழையாக இருந்தாலும், ஊரில் எல்லோரிடமும் அன்பாகப் பழகி வந்தார்கள்.

அழகியபுரம் கிராமத்தில் ஒரு பழைய கதை சொல்லப்படுவதுண்டு. பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இந்த ஊரில் ஒரு செல்வந்தர் வாழ்ந்து வந்தார். அவருக்கு நிறைய நிலபுலன்கள் இருந்தன. அவர் மிகவும் கொடூரமானவர் என்றும், ஏழைகளை கொடுமைப்படுத்துவார் என்றும் சொல்வார்கள். அந்த செல்வந்தருக்கு பத்மா என்ற ஒரு வேலைக்காரி இருந்தாள். அவள் மிகவும் அழகானவள், நல்ல குணமுடையவள். ஆனால் அந்த செல்வந்தர் அவளை தவறாக நடத்த முயற்சித்தார். பத்மா அவரிடம் இருந்து தப்பிக்க முயற்சி செய்தாள். ஆனால் அந்த செல்வந்தர் அவளைக் கொன்று விட்டதாக ஊர் மக்கள் நம்புகிறார்கள். பத்மா இறக்கும் முன் அந்த செல்வந்தரையும், அவனுடைய சந்ததியையும் சபித்ததாகவும் ஒரு கதை உண்டு. அந்த சாபம் இன்னும் இந்த ஊரைத் தொடர்வதாகவும் சிலர் நம்புகிறார்கள்.


அந்த ஊரில் உள்ள லட்சுமி அம்மா தன் குழந்தை மல்லிகா விளையாடுவதற்க்காக ஒரு பொம்மை வாங்க கடைக்கு செல்கிறார். அந்த பொம்மையை விற்க்கும் கடை ஊருக்கு வெளியே இருந்தது. அது ஒரு சிறிய பழைய பொருட்கள் விற்க்கும் கடை. அங்கு பலவிதமான பழைய பொருட்கள் குவிந்து கிடந்தன. லட்சுமி அம்மா அந்த பொம்மையைப் பார்த்தவுடன் ஏதோ ஒரு வினோதமான உணர்வு அவளுக்குள் ஏற்பட்டது. அந்த பொம்மையின் கண்கள் அவளைப் பார்ப்பது போல இருந்தது. யாரோ தன்னை அழைப்பது போன்ற ஒரு பிரம்மை அவளுக்கு ஏற்பட்டது. அந்த பொம்மையை வாங்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவளுக்குள் வலுவாக இருந்தது. விலை மலிவாக இருந்ததால் அவள் அதை வாங்கி வந்தாள்.

மல்லிகாவுக்கு அந்த பொம்மையை பார்த்தவுடன் பிடிக்காததற்கு காரணம், அதன் பயமுறுத்தும் தோற்றம் மட்டுமல்ல. அந்த பொம்மையிலிருந்து ஒருவிதமான negative energy emanate ஆவது போல அவள் உணர்ந்தாள். அதைத் தொடும்போதே ஒருவிதமான குளிர்ச்சியை அவள் உணர்ந்தாள். ஆனால் அதை அவள் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை.

பொம்மை "நான் பத்மா பொம்மை, இன்னும் ஐந்து நாட்களில் உன்னைக் கொன்று விடுவேன்!" என்று சொன்னபோது மல்லிகா முதலில் நம்பவில்லை. ஒரு பொம்மை எப்படி பேச முடியும் என்று அவள் நினைத்தாள். ஆனால் அந்த குரலின் தொனி அவளை பயமுறுத்தியது. அது ஒரு சிறுபிள்ளைத்தனமான விளையாட்டு இல்லை என்று அவள் உணர்ந்தாள்.

அந்த பொம்மையை அப்புறப்படுத்த மல்லிகா பல வழிகளில் முயற்சி செய்தாள். ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் அந்த பொம்மை திரும்பி வந்து அவளை பயமுறுத்தியது. அவளுக்கு தூக்கம் வரவில்லை. எப்போதும் அந்த பொம்மையைப் பற்றியே நினைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

மூன்றாவது நாள் அந்த குளிர் காற்று வீசியபோது மல்லிகாவுக்கு ஏதோ நடக்கப் போகிறது என்று உள்ளுணர்வு சொன்னது. அந்த பொம்மை மீண்டும் அதே வார்த்தைகளை சொன்னபோது அவள் பயத்தில் உறைந்து போனாள். வீட்டை விட்டு வெளியே ஓடியது அந்த பயத்தின் உச்சக்கட்டம்.

ஐந்தாவது நாள் மல்லிகா அந்த பொம்மையை தீவிரமாகத் தேடிக் கொண்டிருந்தாள். அவளுக்கு அந்த பொம்மையை கண்டுபிடித்து எப்படியாவது அழிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் இருந்தது. அப்போதுதான் அவள் தம்பி கார்த்திக் இறந்து கிடந்தான். அவனுடைய சின்னஞ்சிறு உடல் அசைவற்று கிடந்ததை பார்த்ததும் மல்லிகாவுக்கு தாங்க முடியாத துக்கம் ஏற்பட்டது.

அடுத்ததாக தங்கை ராணி. அவளும் அதேபோல படுக்கையில் இறந்து கிடந்தாள். அவளுடைய முகத்தில் இருந்த அந்த அப்பாவித்தனமான சிரிப்பு இன்னும் மல்லிகாவின் கண்களில் நிழலாடியது.

பிறகு பெற்றோர்கள். அந்த பயங்கரமான குரல் அவர்களைப் பற்றியும் சொன்னது. மல்லிகா தன் அறையின் மூலையில் சுருண்டு உட்கார்ந்து அழுதாள். அவளுக்கு இனி யார் இருக்கிறார்கள் என்ற எண்ணம் அவளை வாட்டியது.

கடைசியாக அந்த பொம்மை அவளை நெருங்கியது. மல்லிகாவுக்கு மரணம் கண்முன்னே தெரிந்தது. அந்த நொடியில் அவள் கண்களை மூடிக்கொண்டாள்.

ராமன் வைத்தியநாதரிடம் சென்றபோது, அவர் மிகவும் வயதானவராக இருந்தாலும், அவருடைய கண்களில் ஒருவிதமான ஞானமும், அனுபவமும் தெரிந்தது. ராமன் சொன்னதை எல்லாம் பொறுமையாக கேட்டுக் கொண்ட வைத்தியநாதர், அந்த பொம்மையை உற்றுப் பார்த்தார். அவருடைய முகத்தில் கவலை ரேகைகள் படர்ந்தன.

"ராமன், இந்த பொம்மை சாதாரணமானது இல்லை. இதில் ஏதோ ஒரு துஷ்ட சக்தி குடியிருக்கிறது. நான் பல வருடங்களுக்கு முன்பு இதுபோன்ற பொம்மைகளைப் பற்றி கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். யாரோ வேண்டுமென்றே உங்கள் குடும்பத்திற்கு தீங்கு விளைவிக்க நினைத்து இதைச் செய்திருக்கிறார்கள்" என்றார் வைத்தியநாதர்.

ராமனுக்கு வைத்தியநாதர் சொன்னதை நம்புவது கடினமாக இருந்தது. ஆனால் அவர் வேறு யாரை நம்புவது? தன் கண் முன்னே தன் குழந்தைகளையும், மனைவியையும் இழந்த அவருக்கு வேறு வழியில்லை.

வைத்தியநாதர் ராமனுக்கு சில தகவல்களை சொன்னார். பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு இந்த ஊரில் நடந்த பத்மாவின் கதையை அவர் ராமனுக்கு விளக்கினார். அந்த சாபத்தின் வலிமை இன்னும் இருப்பதாக அவர் நம்பினார். அந்த சாபம் தான் இப்போது மல்லிகாவின் குடும்பத்தை தாக்கியிருக்கலாம் என்று அவர் கூறினார்.

அந்த சாபத்தை முறியடிக்க சில கடுமையான சடங்குகள் செய்ய வேண்டும் என்றும், அதற்கு ராமனின் முழு ஒத்துழைப்பும் தேவை என்றும் வைத்தியநாதர் கூறினார்.

ராமன் வைத்தியநாதர் சொன்னதை எல்லாம் செய்தார். அவர் வீட்டில் ஒரு சிறிய யாகம் நடத்தினார். அதில் பலவிதமான மூலிகைகள் மற்றும் தானியங்களை போட்டார். வைத்தியநாதர் சொன்ன மந்திரங்களை தவறாமல் சொன்னார். ஆனால் அந்த பொம்மையில் எந்த மாற்றமும் ஏற்படவில்லை.

ராமன் மிகவும் சோர்ந்து போனார். ஒரு நாள் இரவு அவர் தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, மல்லிகா அவர் கனவில் வந்து அழுதாள். "அப்பா, அந்த பொம்மையை எரிக்காதீங்க. அதுக்குள்ள பத்மா ஆன்மா இருக்கு. அவ ரொம்ப கஷ்டப்படுறா. அவளுக்கு விடுதலை கொடுங்க" என்று கெஞ்சினாள்.

ராமன் திடுக்கிட்டு எழுந்தார். அவர் கண்டது கனவா அல்லது உண்மையா என்று அவருக்குத் தெரியவில்லை. ஆனால் மல்லிகா சொன்ன வார்த்தைகள் அவர் மனதில் ஆழமாக பதிந்து விட்டன. அவர் உடனே வைத்தியநாதரிடம் சென்று தன் கனவைப் பற்றி சொன்னார்.

வைத்தியநாதர் ராமன் சொன்னதை கேட்டு ஆச்சரியப்பட்டார். "மல்லிகா சொல்வது உண்மைதான் ராமன். சில நேரங்களில் துஷ்ட சக்திகள் ஒருவரை பழிவாங்க நினைக்கும்போது, அந்த நபரின் ஆத்மாவை பொம்மைக்குள் அடைத்து வைத்துவிடும். அந்த ஆத்மா வெளியேற முடியாமல் தவிக்கும். நாம் அந்த ஆத்மாவுக்கு விடுதலை கொடுக்க வேண்டும்" என்றார்.

வைத்தியநாதர் ராமனுக்கு பத்மாவின் ஆத்மாவுக்கு விடுதலை கொடுக்கும் சடங்குகளைப் பற்றி விளக்கினார். இது முந்தைய சடங்குகளை விட மிகவும் கடினமானது. இதற்கு ஊர் மக்கள் எல்லோரையும் அழைக்க வேண்டும். ஊரின் நடுவே ஒரு பெரிய யாகம் நடத்த வேண்டும். பல நாட்கள் இந்த சடங்கு நீடிக்கும் என்று வைத்தியநாதர் கூறினார்.

ராமன் வைத்தியநாதர் சொன்னது போலவே ஊர் மக்களை அழைத்தார். ஊரின் நடுவே ஒரு பெரிய யாக குண்டம் அமைத்தனர். பல நாட்கள் அந்த யாகம் நடந்தது. ஊர் மக்கள் அனைவரும் கலந்து கொண்டு பத்மாவின் ஆத்மா சாந்தியடைய பிரார்த்தனை செய்தனர்.

யாகத்தின் கடைசி நாளில், அந்த பொம்மை தானாகவே தீப்பிடித்து எரிந்தது. அந்த பொம்மையிலிருந்து ஒருவிதமான வெளிச்சம் வந்தது. பிறகு அது சாம்பலாகிப் போனது.

ராமனுக்கு நிம்மதியாக இருந்தது. அவர் தன் குழந்தைகளுக்காகவும், மனைவியாகவும் அழுது தீர்த்தார். அந்த சாபம் இப்போது நீங்கிவிட்டது என்று அவர் நம்பினார்.

ஆனால் அழகியபுரம் கிராமத்தில் நடந்த இந்த பயங்கரமான சம்பவம் யாராலும் மறக்க முடியாதது. அந்த பொம்மை எங்கிருந்து வந்தது, ஏன் அந்த குடும்பத்தை பழிவாங்க நினைத்தது என்ற மர்மம் அப்படியே நீடித்தது.

சில வருடங்கள் கழிந்தன. அழகியபுரம் கிராமம் மெல்ல மெல்ல அந்த துயரத்தில் இருந்து மீண்டு வந்தது. ஆனால் அந்த பொம்மையைப் பற்றிய பயம் இன்னும் சிலரின் மனதில் இருந்து போகவில்லை.

ஒரு நாள், அதே கிராமத்தில் முத்து என்ற ஒரு தந்தை தன் மகள் வள்ளிக்கு பிறந்தநாள் பரிசாக ஒரு புதிய பொம்மையை வாங்கிக் கொண்டு வந்தார். அந்த பொம்மை பார்ப்பதற்கு மிகவும் அழகாக இருந்தது. நீல நிற உடையும், தங்க நிற தலைமுடியும் கொண்டிருந்தது. ஆனால் அதன் கண்களில் இருந்த கருப்பு பொத்தான்கள் மட்டும் வள்ளியை ஏனோ பயமுறுத்தின.

வள்ளி அந்த பொம்மையை தன் அறையின் மூலையில் வைத்தாள். அன்று இரவு அவள் தூங்கப் போனபோது, யாரோ மெதுவாக பாடுவது போல ஒரு சத்தம் கேட்டது.

"நான் பத்மா பொம்மை...".

வள்ளி பயத்தில் அலறினாள். அவள் அலறல் சத்தம் கேட்டு முத்து பதறியடித்துக் கொண்டு ஓடி வந்தார்.

"என்னம்மா ஆச்சு? ஏன் கத்துற?" என்று கேட்டார் முத்து.

வள்ளி அந்த பொம்மையை சுட்டிக்காட்டி, "அப்பா, இந்த பொம்மை பேசுதுப்பா. என்னை கொன்னுடுவேன்னு சொல்லுது" என்று பயத்துடன் சொன்னாள்.

முத்து முதலில் வள்ளியின் பேச்சை நம்பவில்லை. ஒரு பொம்மை எப்படி பேச முடியும் என்று அவர் நினைத்தார். ஆனால் வள்ளியின் முகத்தில் இருந்த பயத்தைப் பார்த்ததும் அவருக்கு ஏதோ சரியில்லை என்று தோன்றியது.

அவர் அந்த பொம்மையை எடுத்து உற்றுப் பார்த்தார். அதன் கண்களில் இருந்த கருப்பு பொத்தான்கள் அவரை ஏதோ சொல்வது போல் இருந்தது. அவருக்கு ராமன் குடும்பத்தில் நடந்த சம்பவம் ஞாபகம் வந்தது. அவருக்குள் ஒருவிதமான பயம் தொற்றிக் கொண்டது.

முத்து உடனே அந்த பொம்மையை எடுத்துக் கொண்டு வைத்தியநாதர் வீட்டுக்கு ஓடினார். வைத்தியநாதரிடம் நடந்த எல்லாவற்றையும் சொன்னார். அந்த பொம்மையையும் அவரிடம் காட்டினார்.

வைத்தியநாதர் அந்த பொம்மையைப் பார்த்ததும் அதிர்ச்சியடைந்தார். அது அதே மாதிரியான பொம்மை. அதன் கண்களும் அதே கருப்பு பொத்தான்கள்.

"முத்து, இந்த பொம்மை ரொம்ப ஆபத்தானது. இதை உடனே அழிக்க வேண்டும்" என்றார் வைத்தியநாதர்.

முத்துவுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. "ஆனால் தாத்தா, இது எப்படி திரும்ப வந்தது? ராமன் குடும்பத்தில் நடந்ததற்கும் இதற்கும் என்ன சம்பந்தம்?" என்று கேட்டார்.

"முத்து, அந்த பத்மாவின் ஆத்மா இன்னும் சாந்தியடையவில்லை என்று நினைக்கிறேன். அல்லது யாரோ மீண்டும் இதுபோன்ற ஒரு பொம்மையை உருவாக்கி இருக்கலாம். நாம் இதுபற்றி தீவிரமாக விசாரிக்க வேண்டும்" என்றார் வைத்தியநாதர்.

வைத்தியநாதரும், முத்துவும் சேர்ந்து அந்த பொம்மையின் மர்மத்தை அவிழ்க்க முடிவு செய்தனர். அவர்கள் ஊரில் உள்ள பழைய ஆட்களிடம் விசாரித்தார்கள். அந்த பொம்மையைப் பற்றி யாருக்காவது தெரியுமா என்று கேட்டார்கள்.

அப்போது ஒரு வயதான பாட்டி ஒரு தகவல் சொன்னாள். பல வருடங்களுக்கு முன்பு இந்த ஊரில் ஒரு பொம்மை செய்யும் கலைஞர் இருந்தார் என்றும், அவர் வினோதமான பொம்மைகளை செய்து விற்றார் என்றும் சொன்னாள். அந்த கலைஞன் யாருக்காக அந்த பொம்மைகளை செய்தார், ஏன் செய்தார் என்று யாருக்கும் தெரியாது. ஆனால் அவர் செய்த பொம்மைகளில் ஏதோ ஒரு வினோதமான சக்தி இருந்ததாக சிலர் நம்பினார்கள்.

வைத்தியநாதரும், முத்துவும் அந்த பொம்மை கலைஞனைப் பற்றி மேலும் விசாரிக்க ஆரம்பித்தார்கள். அவர்கள் அந்த கலைஞன் எங்கே போனான், இப்போது என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறான் என்று தெரிந்து கொள்ள முயற்சி செய்தார்கள்.

விசாரணையில் அந்த பொம்மை கலைஞர் பல வருடங்களுக்கு முன்பு ஊரை விட்டுப் போய்விட்டதாகவும், அவர் எங்கே இருக்கிறார் என்று யாருக்கும் தெரியாது என்றும் தெரிய வந்தது.

வைத்தியநாதருக்கும், முத்துவுக்கும் அந்த பொம்மை கலைஞன் தான் இந்த பொம்மைகளை செய்து, ஏதோ கெட்ட நோக்கத்துடன் ஊருக்குள் அனுப்பி வைக்கிறான் என்று சந்தேகம் வந்தது.

அவர்கள் அந்த பொம்மையை அழிக்க முடிவு செய்தனர். வைத்தியநாதர் சில மந்திரங்களை சொல்லி அந்த பொம்மையை நெருப்பில் போட்டார். அந்த பொம்மை எரிந்து சாம்பலானது.

முத்து தன் மகளை பத்திரமாக பார்த்துக் கொண்டார். அந்த பொம்மையின் தொல்லை இனி இல்லை என்று அவர் நம்பினார்.

ஆனால் அழகியபுரம் கிராமத்தில் அந்த பொம்மைகளின் மர்மம் இன்னும் முழுமையாக விலகவில்லை. யாரோ ஒரு கெட்ட சக்தி அந்த பொம்மைகள் மூலம் ஊருக்குள் தொடர்ந்து தொல்லை கொடுத்துக் கொண்டே இருக்கிறது என்ற பயம் இன்னும் சிலரின் மனதில் இருந்து போகவில்லை.

ஒரு நாள், ஊரின் எல்லையில் இருந்த பழைய சிவன் கோவிலுக்கு ஒரு புதிய பூசாரி வந்தார். அவர் மிகவும் வயதானவர், பலவிதமான ஆன்மீக விஷயங்களை அறிந்தவர். அவர் கோவிலை சுத்தம் செய்து, பூஜைகளை முறையாக செய்ய ஆரம்பித்தார்.

ஒரு நாள் அந்த பூசாரிக்கு அந்த பொம்மைகளைப் பற்றி தெரிய வந்தது. ஊர் மக்கள் ராமன் குடும்பத்தில் நடந்த சம்பவத்தையும், இப்போது முத்துவின் மகளுக்கு கிடைத்த பொம்மையையும் பற்றி அவரிடம் சொன்னார்கள்.

பூசாரி அந்த பொம்மைகளின் மர்மத்தை அவிழ்க்க முடிவு செய்தார். அவர் கோவிலில் ஒரு சிறப்பு பூஜை நடத்தினார். அந்த பூஜையில் அவர் சில வினோதமான விஷயங்களை கண்டார். அந்த பொம்மைகளுக்குள் ஏதோ ஒரு சக்தி இருப்பது அவருக்கு தெரிந்தது.

அந்த சக்தி எங்கிருந்து வருகிறது, அதன் நோக்கம் என்ன என்று அவர் கண்டுபிடிக்க முயற்சி செய்தார். அவர் பல நாட்கள் தியானம் செய்தார். அப்போது அவருக்கு சில விஷயங்கள் தெரிய வந்தது.

பல வருடங்களுக்கு முன்பு அழகியபுரம் கிராமத்தில் வாழ்ந்த அந்த பொம்மை கலைஞர் ஒரு கெட்ட ஆவியின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தார் என்றும், அந்த ஆவியின் கட்டளைப்படி தான் அவர் அந்த பொம்மைகளை செய்து ஊருக்குள் அனுப்பி வைத்தார் என்றும் பூசாரிக்கு தெரிய வந்தது. அந்த கெட்ட ஆவிக்கு யாரையோ பழிவாங்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் இருந்தது.

பூசாரி அந்த கெட்ட ஆவியை கோவிலுக்கு வரவழைத்து, அதை கட்டுப்படுத்த முயற்சி செய்தார். ஆனால் அந்த ஆவி மிகவும் சக்தி வாய்ந்ததாக இருந்தது. பூசாரியால் அதை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.

பூசாரி ஊர் மக்களை அழைத்து நடந்த விஷயங்களை சொன்னார். அந்த கெட்ட ஆவியை விரட்ட ஊர் மக்கள் அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து போராட வேண்டும் என்று அவர் கூறினார்.

ஊர் மக்கள் அனைவரும் பூசாரியின் பேச்சை கேட்டார்கள். அவர்கள் கோவிலில் ஒன்று கூடி அந்த கெட்ட ஆவியை விரட்ட பலவிதமான பூஜைகள் மற்றும் சடங்குகள் செய்தனர்.

பல நாட்கள் போராட்டத்திற்குப் பிறகு, அந்த கெட்ட ஆவி ஊரை விட்டு ஓடியது. அந்த பொம்மைகளின் தொல்லை இனி இருக்காது என்று ஊர் மக்கள் நம்பினார்கள்.

ஆனால் அந்த பொம்மை கலைஞர் யார், அந்த கெட்ட ஆவி யாருடைய கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது, ஏன் அந்த குடும்பத்தை பழிவாங்க நினைத்தது என்ற மர்மம் இன்னும் முழுமையாக விலகவில்லை. அழகியபுரம் கிராமத்தின் அமைதி மீண்டும் கேள்விக்குறியானது.

ஒருவேளை அந்த பொம்மை கலைஞர் இன்னும் உயிருடன் இருக்கலாம். அல்லது அந்த கெட்ட ஆவி வேறு ஒரு வடிவில் திரும்பி வரலாம். அழகியபுரம் கிராமத்தின் மர்மம் முடிவில்லாமல் தொடர்கிறது...