ଯନ୍ତ୍ରଣା କେବେ ସରିବ?

ସଂଘର୍ଷ ସରୁନି...

ରାତି ପାହି ଯାଉଥିଲା…
କିନ୍ତୁ ତା’ ଜୀବନର ଅନ୍ଧାର ସରୁନଥିଲା।

ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ସେ ନୂଆ ଆଶା ନେଇ ଉଠୁଥିଲା—
“ଆଜି ବୋଧେ ସବୁ ଠିକ୍ ହେଇଯିବ…”

କିନ୍ତୁ ସନ୍ଧ୍ୟା ହେଲେ ପୁଣି ସେଇ ଚିନ୍ତା,
ସେଇ ଅଭାବ,
ସେଇ ଅପମାନ,
ଆଉ ସେଇ ନିରବ ଲୁହ।

ଲୋକମାନେ ତା’ର ହସକୁ ଦେଖୁଥିଲେ,
କିନ୍ତୁ ସେହି ହସ ପଛରେ ଲୁଚିଥିବା ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ କେହି ଦେଖୁନଥିଲେ।

କେତେଥର ସେ ନିଜକୁ ପଚାରିଛି—
“ଆଉ କେତେ ଦିନ?
ଏ ଯନ୍ତ୍ରଣା କେବେ ସରିବ?
ଏ ସଂଘର୍ଷ କେବେ ଶେଷ ହେବ?”

କୌଣସି ଉତ୍ତର ମିଳିନି।

ତଥାପି ସେ ହାର ମାନିଲା ନାହିଁ।

କାରଣ ସେ ଜାଣିଥିଲା—
ଜୀବନ ସବୁବେଳେ ଫୁଲର ରାସ୍ତା ନୁହେଁ।
କେବେ କେବେ କଣ୍ଟା ଉପରେ ଚାଲିଲେ ହିଁ ମଣିଷ ନିଜ ଗନ୍ତବ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚେ।

ସେହି ରାତିରେ ଆଖିରୁ ଲୁହ ଝରୁଥିଲା।
କିନ୍ତୁ ହୃଦୟ ଭିତରୁ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱର ଆସିଲା—

“ସଂଘର୍ଷ ସରିନି ବୋଲି କାହାଣୀ ସରିନି…
ଯେଦିନ ତୁ ହାର ମାନିବୁ, ସେଦିନ ହିଁ କାହାଣୀ ଶେଷ ହେବ।”

ସେ ଆଖିର ଲୁହ ପୋଛିଲା।
ପୁଣି ଉଠିଲା।
ପୁଣି ଚାଲିଲା।

କାରଣ ତା’ର ଜୀବନର ଶେଷ ପୃଷ୍ଠା ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲେଖା ହୋଇନଥିଲା…

ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅଛି, ସଂଘର୍ଷ ଅଛି…
କିନ୍ତୁ ଆଶା ବି ଅଛି। ❤️‍🩹

“ଆଜି ଯେଉଁ ଲୁହ ଝରୁଛି,
କାଲି ସେଇ ଲୁହ ହିଁ ତୋର ସଫଳତାର କାହାଣୀ କହିବ।”