Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

Susanta Nanda

Tragedy


5.0  

Susanta Nanda

Tragedy


ପବିତ୍ର ପାପ

ପବିତ୍ର ପାପ

3 mins 226 3 mins 226

କେଜାଣି କାହିଁକି ଗୁମ୍ ମାରି ବସିରହିଥିଲା ଗୁରୁବାରି । କଅଣ କରିବ, ନକରିନ ବୁଦ୍ଧିବାଟ ଦେଖା ଯାଉନଥିଲା ତାକୁ । କିଛି ବି ଭାବିବାକୁ ତା ପାଖରେ ସମୟର ଥିଲା ଘୋର ଅଭାବ । ସାନ ଭାଇଟାର ଲୁହ ଛଳଛଳ ଆଖି ଦି'ଟା ନାଚି ଯାଉଥିଲା ତା' ଆଖି ସାମନାରେ । ବା'ଟା ବି କିଛି ଶୁଣି ନ ଶୁଣିଲା ପରି ଚୁପ୍ ରହିଥିଲା । ହଁ, ସେ ବା କଅଣ କରିପାରିବ ଯେ? ଏ ବୟସରେ ତ ଦିନେ ନଖଟିଲେ ତିନିଟା ପେଟ ଭୋକିଲା ରହିବ । ସକାଳୁ ସକାଳୁ ବାସି ପେଜତୋରାଣି ଢୋକେ ପିଇଦେଇ ବାହାରି ଗଲାଣି ସେ ମୂଲ ଲାଗିବାକୁ । ନ ହେଲେ ରାତିରେ ଚୁଲି ଜଳିବନି ଯେ! ତିନି ତିନିଟା ଭୋକିଲା ପେଟ ପୁଣି ଉପାସରେ ଶୋଇବେ । 

ବସିବା ଜାଗାରୁ ଏଥର ଉଠିଲା ଗୁରୁବାରି ।  ମା' ତା'ର ସେପୁରକୁ ଗଲା ପରେପରେ ନିଜ ମନ ଆକାଶର ସବୁତକ ସପନକୁ ଛାତିତଳେ ଚାପିଦେଇଥିଲା ଏଇ ଗୁରୁବାରି । ପାଠରେ ଡୋରି ବନ୍ଧା ହୋଇଥିଲା ତା'ର । କଅଣ ବା ଆଉ କରିଥାଆନ୍ତା ଯେ ! ଶେଷରେ ପାଠ ଛାଡି ଘର ପାଇଟିକୁ ଆପଣେଇ ନେଇଥିଲା ସେ । 

ଚାହିଁଲା ଭାଇର ମୁହଁକୁ । କାଲିଠୁ ପିଲାଟା ବାଟିରେ କିଛି ବି ଦେଇନି । ମନମାରି ବସିଛି ଯେ ବସିଛି । ଟଙ୍କା ଚାରି ହଜାର ଯୋଗାଡ ନହେଇ ପାରିଲେ ଭାଇର କଲେଜରେ ନାଁ ଲେଖା ହୋଇ ପାରିବନି । ଆଉ ଏକାଥରେ ଟଙ୍କା ଚାରିହଜାର ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଥିଲା ସାତ ସପନ । ହେଲେ ସେ ଚାହୁଁଥିଲା ଭାଇ ତା'ର ବହୁତ ପାଠ ପଢୁ । ଶହେରେ ଜଣେ ହୋଇ ଦୁନିଆ ଦାଣ୍ଡରେ ମୁଣ୍ଡଟେକି ଗରବରେ ବାଟଚାଲୁ । ସେ ସିନା ଘରର ଅଭାବକୁ ବୁଝି ପାଠରେ ଡୋରି ବାନ୍ଧିଦେଲା । ହେଲେ ସେ ସାନ ଭାଇ ସହିତ ସେମିତି ହେବାକୁ ଦେବନି । ତାକୁ ହିଁ କିଛି କରିବାକୁ ହେବ ଏଥର ।

ମା' ତା'ର ମରିବା ଆଗରୁ ହାତରେ ଧରାଇ ଦେଇ ଯାଇଥିବା ସୁନା କଙ୍କଣ ଦି ପଟକୁ ହାତରେ ଧରିଲା ଗୁରୁବାରି । ସେଇଟି ଥିଲା ମା' ଦେଇ ଯାଇଥିବା ଶେଷ ସନ୍ତକ । ମା'ର ସେଦିନର କଥା ଦିପଦ ଗୋଟିଗୋଟି ହୋଇ ମନେ ପଡି ଯାଉଥିଲା ଗିରୁବାରିର ।

-" ନେଲୋ ମା' ଏହାକୁ ସାଥିରେ ରଅଖ । ମୁ୍ଁ ତ ତୋ' ପାଇଁ ଏହାଛଡା ଅଧିକ କିଛିବି ଦେଇପାରୁନି । ଏହାକୁ ତୁ ତୋ' ଶାଶୁ ଘରକୁ ଗଲାଦିନ ପିନ୍ଧିକି ଯିବୁଲୋ ଝିଅ" । 

ଆଖିରୁ ଝରିଯାଉଥିଲା ଲୁହର ଧାର । ନିଜ ଲୁହ ଧାରକୁ ନିଜର ପଣତରେ ପୋଛିଲା ଗୁରୁବାରି । ଭାଇ ତା'ର ହାକିମ ହେଲେ ତା' ପାଇଁ କେତେ ସୁନା କଙ୍କଣ ଗଢି ଦେବ । ଶେଷରେ ସେଇଟିକୁ କାନିରେ ବାନ୍ଧି ଗାଁ ସାହୁକାତ ଘର ମୁଖେ ବାହାରି ପଡିଲା ଗୁରୁବାରି ।

ଭଦ୍ର ମୁଖା ପିନ୍ଧି ଦୁନିଆରେ ନିଜକୁ ବଡ ବୋଲାଉଥିବା ଲୋକଗୁଡାଙ୍କ ମନ ତଳେ ଯେ ଏପରି କୁ ଚିନ୍ତାଧାରା ଲୁଛି ରହିଥାଏ ତାହା ସରଳ ଗୁରୁବାରି ବୁଝି ପାରୁନଥିଲା । ଯାହାକୁ ଦେବତା ଭାବି ସାହାଯ୍ୟ ଟିକିଏ ପାଇଁ ଧାଇଁ ଆସିଥିଲା, ସେହି ବାପ ବୟସର ସାହୁକାର ମନରେ ଏତେ ପାପ ଲୁଚି ରହିଛି ଗୁରୁବାରି ଭାବି ପାରୁନଥିଲା । କ'ଣ କରିବ ନକରିବ କିଛି ବି ବୁଦ୍ଧିବାଟ ପାଉ ନଥିଲା ସେ । ଗୋଟେ ପଟେ ସାନ ଭାଇର ଭବିଷ୍ୟତ ତ ଆଉ ଗୋଟେ ପଟେ ତା'ର ପାପା ପୁଣ୍ୟର ହିସାବ ଖୋଜି ପାଉ ନଥିଲା ଗୁରୁବାରି । 

ଶେଷରେ ଭାଇର ଉଜ୍ବଳ ଭବିଷ୍ୟତ ଆଗରେ ନିଜକୁ ନଇଁବାକୁ ପଡିଥିଲା ତାକୁ । ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ୟ ସାଇତି ରଖିଥିବା ନିଜ ଜୀବନର ଶ୍ରେଷ୍ଟ ସନ୍ତକ ନିଜର କୁମାରୀତ୍ବକୁ ଗାଁ ସାହୁକାର ନିକଟରେ ସମର୍ପିଦେଇ ଭାଇର ଭବିଷ୍ୟତ ସ୍ବରୂପ ଟଙ୍କା ଚାରିହଜାର ଧରି ଲୁହ ଛଳଛଳ ଆଖିରେ ତରତର ହୋଇ ଘରକୁ ଫେରିଆସୁଥିଲା ଗୁରୁବାରି ।

- "ଦିଦି" । କାହାର ସ୍ନେହଭରା ଡାକରେ ଅତିତର ସ୍ମୃତିଭରା କାହାଣୀରୁ ବାସ୍ତବକୁ ଫେରିଅାସିଲା ଗୁରୁବାରି । ନିଜକୁ ବିଶ୍ବାସ କରିପାରୁନଥିଲା ସେ । ଆଖି ଆଗରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲା ତା'ର ସାତ ସପନକୁ ସତକରି ଫେରିଥିବା ତା'ର ସାନଭାଇ । ବାସ୍, ଏଇ ଦିନଟିକୁ ତ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲା ସେ । ନିଜ ଜୀବନର ସବୁକିଛି ତ୍ୟାଗ ବଦଳରେ ଭାଇର ସଫଳତା ଦିନକୁ ଚାହିଁ ବସିଥିଲା ସେ । ସାନଭାଇର ସଫଳତା ଗୁରୁବାରିକୁ ଭୁଲେଇ ଦେଉଥିଲା ତା'ର ଅଲିଭା ଅତୀତକୁ । ଜୀବନର ସେ ଦୁଃଖ ସବୁକୁ । ଭୁଲି ଯାଉଥିଲା ଗୁରୁବାରି କରିଥିବା ସେ ପାପ ଟିକକ ! ସତେ ଯେମିତି ସେଦିନର ସେ ତ୍ୟାଗ ବଳିଦାନ ତା ପାଇଁ ବଦଳି ଯାଇଥିଲା ପବିତ୍ର ପାପରେ । ଅସରନ୍ତି ଖୁସିରେ ରାକ୍ଷୀ ଆଉ ବନ୍ଦାଣ ଥାଳି ଧରି ଆଗକୁ ବଢୁଥିଲା ଗୁରୁବାରି । ଆଜି ରାକ୍ଷୀ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା । ଆଉ ଆଜି ବି ତା ଭାଇ ବଡ ହାକିମ ହୋଇ ଘରକୁ ଫେରିଛି । ଫୁଲ, ଚନ୍ଦନ ଆଉ ଦୀପରେ ବନ୍ଦାଇ ଭାଇ ହାତରେ ରାକ୍ଷୀ ବାନ୍ଧୁଥିଲା ଗୁରୁବାରି । ଭାଇର ଆଖିରୁ ବହିଯାଉଥିଲା ଲୁହ ଦିଟୋପା କହିଦେଉଥିଲା, "ତୁ ମୋର ଖାଲି ଦିଦି ନୁହଁ ଲୋ, ମୋ ପାଇଁ ଠୁ ଦେବୀ ଠାକୁରଙ୍କଠୁ ବି ବଡ" ।


Rate this content
Log in

More oriya story from Susanta Nanda

Similar oriya story from Tragedy