खेळ न्यारा

इश्काचा वाहू लागला वारा 

प्रितीचा हा खेळ आहे न्यारा....

साधा भोळा तुझा रुबाब 

ओठांवर खुले जसा गुलाब 

लाजता रंग ही दिसे प्यारा....

नाकात तुझ्या गोड खडा 

पाहता तुला होई जीव वेडा 

तुझ्याच प्रेमाचा लावतो नारा....

बदकासारखी तू चाले 

हळूच लाजून तू काय बोले 

आठवणीत तुझ्या दिन सारा....

मला का दुराव्याची सजा 

राणी प्रेम करू नको वजा 

माझे अश्रुही होतील गारा.....