ಶೂನ್ಯ

ಪಂಜರದ ಪಕ್ಷಿಗೆ ಜೀವ ಕೊಟ್ಟೇನು ನಾನು

ಮನದ ನೋವನ್ನು ನಾನೇ ಕೇಳಿದೆ ನಾನು

ಕಷ್ಟ ದುಃಖವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾನು

ಕೇಳಲು ಹೋಗಿ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾದೆ ನಾನು

ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗು ಬೇಕು ನಾನು ಬಯಸಿದೆ

ಬದುಕು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಎಲ್ಲಾ ಶೂನ್ಯವಾಗಿದೆ

ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಹೆಗಲು ಕೊಡಲು ಯಾರು ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ

ಜೀವ ಕೊಡುವಾಗಲು ಹಳೆಯ ಘಟನೆ ಎನಿಸಿದೆ

ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ನನ್ನಯ ಬದುಕುಗಳು ಆಯಿತು

ಕತ್ತಲ ಕೋಣೆಯಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಅಂತ್ಯವಾಯಿತು

ಜೀವಕೊಟ್ಟಾಗ ಪಕ್ಷಿಯ ಮನಗಳು ಕರಗಿತು

ಆದರೆ ಕುಟುಂಬ ಇಲ್ಲದ ಮನ ಹಂಬಲಿಸಿತು 

ಅಂದು ಎಲ್ಲಾ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಲಿಯುತ್ತಿದ್ದೆನು

ಒಂದೇ ಜೀವ ಒಂದೇ ಹೃದಯ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆನು

ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ಮರಿಯಾಗಿ ಬಂದೆನು

ಮಾನವನ ಕಣ್ಣು ನಮ್ಮಯ ಮೇಲೆ ಹರಿಸಿದೆನು

ಹಾಳು ಆಸೆಗಾಗಿ ಕುಟುಂಬ ನಶಿಸಿಹೋಯಿತು

ಇನ್ನೂ ನನ್ನ ಜೀವ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದು ಹೋಯಿತು

ಈ ಚರಿತ್ರೆ ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲಾ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿತು

ಮರಳಿ ಜೀವ ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವ ಆಸೆ ಕೊನೆಯಿತು