ఒంటరిగా ఉన్నావా -1

సాయంత్రం వేళ, చీకటి గుడుముగుడుగా కమ్ముకుంటోంది. ఆ పొడుగు రోడ్డుపై ఏకంగా ఒకే ఒక వ్యక్తి నడుస్తూ ఉన్నాడు – అతని పేరు శివా. అతను చాలా సార్లు ఈ మార్గంలో నడిచాడు, కానీ ఈసారి ఏదో భిన్నంగా అనిపిస్తోంది. ప్రతి అడుగూ రహస్యంగా మారుతున్నట్లు, చుట్టూ చల్లని గాలి దెబ్బలు అతని శరీరాన్ని తాకుతూ గుండె పైన ఒత్తిడిని కలిగిస్తోంది.

శివా నడుస్తున్న రహదారి పక్కన పాతకాలపు ఆలయం ఉంది. అక్కడి నుంచి రాతి దేవతా విగ్రహాలు, పురాతన స్మృతులను గుర్తు చేస్తూ చూసి, కాసేపు ఆగాడు. అతనికి అసహజమైన చల్లదనం చుట్టూ కమ్ముకున్నట్టు అనిపించింది. ఒక్కసారిగా, అతని వెనకాల ఒక గంభీరమైన శబ్దం వినిపించింది.

“శివా...”

అతడు వెనక్కి తిరిగి చూశాడు, కానీ అక్కడ ఎవరూ కనిపించలేదు. గుండెల్లో భయం చలికి కలిసి నెమ్మదిగా అబ్బింది. ఆ శబ్దం అతి సమీపం నుంచి వచ్చినట్లు అనిపించింది, కానీ అక్కడ ఎవరూ లేరు. మరలా అతను నడక మొదలుపెట్టాడు. కానీ కొన్ని అడుగులు వేసే సరికి, మళ్లీ ఆ గంభీరమైన శబ్దం వినిపించింది.

“శివా, నీతోనే మాట్లాడుతున్నాను... ఒంటరిగా ఉన్నావా?”

ఈసారి శివా పూర్తిగా కుదేలైపోయాడు. ఆ ప్రశ్న అతని మానసిక స్థితిని దెబ్బతీసింది. అతను వెనక్కి తిరిగి చూస్తే... ఎవరైనా ఉన్నారా? లేక నేను నిజంగానే ఒంటరినేనా?