ఇతనే నా మనిషి.అనుకున్నాను ఒక నమ్మకం,ఒక ప్రేమ,విధి.

ప్రేమ అంటే ఏమిటి?
ఈ ప్రశ్నకు ప్రతి ఒక్కరి దగ్గర ఒక్కో సమాధానం ఉంటుంది.
కొందరికి ప్రేమ అంటే కలిసి జీవించడం.
కొందరికి ప్రేమ అంటే త్యాగం.
కొందరికి ప్రేమ అంటే నమ్మకం.
కానీ నా జీవితంలో ప్రేమ అంటే ఒక పాఠం.
ఈ కథ ఆ పాఠం గురించి.నేను చాలా ప్రేమగా పెరిగిన అమ్మాయిని.
ఇంట్లో అందరి గారాబం.
నాకు ఏ కష్టం రాకూడదని చూసుకునే కుటుంబం.
కాలం వచ్చినప్పుడు నా పెళ్లి జరిగింది.
నేను కూడా మిగతా అమ్మాయిల్లాగే ఎన్నో కలలు కన్నాను.
కానీ ఆ కలలు ఎక్కువ కాలం నిలవలేదు.
నా వివాహ జీవితం విఫలమైంది.
ఆ రోజు నేను కేవలం ఒక బంధాన్ని మాత్రమే కోల్పోలేదు.
ప్రేమ మీద నమ్మకాన్ని కూడా కోల్పోయాను.
మనుషుల మీద విశ్వాసాన్ని కూడా కోల్పోయాను.ఆ తర్వాత ఎన్నో సంబంధాలు వచ్చాయి.
ఎంతో మంచి కుటుంబాలు వచ్చాయి.
కానీ నా మనసు ఎవరినీ అంగీకరించలేదు.
ఎందుకంటే ఒకసారి విరిగిన హృదయం మళ్లీ నమ్మడానికి భయపడుతుంది.
అలా రోజులు గడుస్తున్నాయి.
అప్పుడు నా జీవితంలోకి అతను వచ్చాడు.
అతను నాకు పూర్తిగా అపరిచితుడు కాదు.
దూరపు బంధువు.
వరుసకు నా బావ.
నేను అతనికి మరదలు.
మొదట్లో సాధారణంగా మాట్లాడుకునేవాళ్లం.
తర్వాత స్నేహితులమయ్యాం.
కాలం గడిచేకొద్దీ ఆ స్నేహం మరింత బలపడింది.అతను చాలా మంచి మనసున్న వ్యక్తి.
అందరికీ సహాయం చేసేవాడు.
ఎవరి కష్టమైనా తన కష్టంలా భావించేవాడు.
కానీ అతనిలో కూడా ఒక బలహీనత ఉండేది.
అతనికి ఆడవాళ్లతో మాట్లాడటం ఇష్టం.
ఈ విషయాన్ని చాలామంది దాచిపెట్టేవారు.
కానీ అతను దాచలేదు.
ఒక రోజు నాతో నేరుగా చెప్పాడు.
"నాలో ఈ బలహీనత ఉంది. నేను దాన్ని దాచలేను. నిన్ను మోసం చేయాలనుకోవడం లేదు."
అని.
ఆ మాట విన్నప్పుడు నేను ఆశ్చర్యపోయాను.
ఎందుకంటే తన తప్పులను కూడా ఒప్పుకునే మనుషులు చాలా అరుదు.
ఆ రోజు అతనిపై నాకు గౌరవం పెరిగింది.
రోజులు గడిచాయి.
మాటలు పెరిగాయి.
నమ్మకం పెరిగింది.
ఎన్నో సంవత్సరాల తర్వాత మొదటిసారి నా మనసు ప్రశాంతంగా అనిపించింది.
అతనితో మాట్లాడితే సంతోషంగా అనిపించేది.
అతను బాధపడితే నాకు బాధగా అనిపించేది.
అతను నవ్వితే నాకు కూడా నవ్వొచ్చేది.
నాకు తెలియకుండానే నా హృదయం అతని వైపు నడిచింది.
ఒక రోజు నా మనసు నాతో చెప్పింది.
"ఇతనే నీ మనిషి."
ఆ మాట విన్నప్పుడు నా కళ్లలో నీళ్లు వచ్చాయి.
ఎందుకంటే ఎన్నో సంవత్సరాల తర్వాత నేను మళ్లీ ప్రేమను నమ్మాను.కానీ జీవితం మరోసారి నన్ను పరీక్షించింది.
ఒక రోజు నాకు తెలిసింది...
అప్పటికే అతని జీవితంలో మరో అమ్మాయితో వివాహ నిశ్చయం జరిగిపోయిందని.
ఆ వార్త విన్న క్షణం నా గుండె మళ్లీ విరిగిపోయింది.
నా కళ్లలో కన్నీళ్లు ఆగలేదు.
నాకు కోపం రాలేదు.
ద్వేషం రాలేదు.
కానీ ఒక ప్రశ్న మాత్రం నన్ను వెంటాడింది.
"ఇంత నమ్మకం ఎందుకు కలిగించాడు?"
"ఇంత దగ్గర ఎందుకు అయ్యాడు?"
"నా విరిగిన హృదయానికి మళ్లీ ఆశ ఎందుకు ఇచ్చాడు?"
అతను నన్ను మోసం చేశాడో లేదో నాకు తెలియదు.
బహుశా పరిస్థితులు అతన్ని అలా చేసి ఉండొచ్చు.
బహుశా విధి మనిద్దరికీ వేరే దారులు రాసి ఉండొచ్చు.
కానీ ఒక విషయం మాత్రం నిజం.
అతను నా జీవితంలో ఒక మనిషిగా వచ్చాడు.
ఒక జ్ఞాపకంగా మిగిలిపోయాడు.
ఒక పాఠంగా నిలిచిపోయాడు.
ఈ రోజు అతను తన జీవితంలో ముందుకు వెళ్తున్నాడు.
నేను కూడా నా జీవితాన్ని ముందుకు తీసుకెళ్లడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను.
కానీ కొన్ని జ్ఞాపకాలు మనతోనే ఉంటాయి.
కొన్ని మనుషులు మన జీవితంలో లేకపోయినా మన హృదయంలో ఉంటారు.
అందుకే ఇప్పుడు నేను ఒక్కటే అంటాను...
ప్రేమ అంటే ఒకరిని పొందడం కాదు.
ఒకరిని నిజంగా ప్రేమించగలగడం.
నమ్మకం అంటే ఒకరి చేతిని పట్టుకోవడం కాదు.
వాళ్లు దూరమైన తర్వాత కూడా వారి మంచిని కోరుకోవడం.
అదే అసలైన ప్రేమ.

రచన: దేవులపల్లి రమ్య

— దేవులపల్లి రమ్య ✍️📖💔