ఊరి తీర్పు
ఊరి తీర్పు
ఊరి తీర్పు --- పులిపాక రామ మోహన్
పూర్వం ఆనందపురం అనే పెద్ద గ్రామం ఉండేది. ఆ ఊరికి ఆ నలుగురిలో కాస్త పేరున్న రామయ్య, సోమయ్య అనే ఇద్దరు నాయకులు ఉండేవారు. ఊరి ప్రజలు రెండు వర్గాలుగా విడిపోయి, ఒక వర్గం రామయ్యను, మరొక వర్గం సోమయ్యను ప్రాణానికి ప్రాణంగా అభిమానించేవారు.
ఒకసారి ఊరి చెరువు కట్ట తెగిపోయి, సాగునీరు అందక పంటలు ఎండిపోయే పరిస్థితి వచ్చింది. గ్రామానికి ఒక మంచి నీటి కాలువ, కొత్త బడి భవనం నిర్మించాల్సిన అత్యవసర పరిస్థితి ఏర్పడింది.
రామయ్య మద్దతుదారులు, "మా నాయకుడు ఏది చేసినా ఊరి మేలుకే చేస్తాడు, ఆయనను ప్రశ్నించే హక్కు ఎవరికీ లేదు" అని ఆయన వెనక నిలబడ్డారు. సోమయ్య అభిమానులు, "మా నాయకుడే గొప్ప, ఆయన ఏం చెప్పినా వేదమే" అని ఊరేగారు.
కానీ, నాయకులిద్దరూ ప్రజల గుడ్డి అభిమానాన్ని ఆసరాగా చేసుకుని గ్రామాభివృద్ధిని పక్కనబెట్టారు. చెరువు కట్ట బాగు చేయడానికి వచ్చిన నిధులను పక్కదారి పట్టించారు. ప్రశ్నించాల్సిన ప్రజలు మాత్రం - "మా నాయకుడిని ఏమైనా అంటే ఊరుకోం" అని ఒకరితో ఒకరు గొడవపడటంలోనే సరిపెట్టారు.
సంవత్సరాలు గడిచాయి. కాలువ నిర్మించలేదు, బడి కూలిపోయింది. పక్క ఊళ్లన్నీ అభివృద్ధిలో దూసుకుపోతుంటే, ఆనందపురం మాత్రం వర్షాభావం, నిరుద్యోగంతో అంధకారంలోకి నెట్టబడింది.
ఒకరోజు ఊరి పెద్దాయన ప్రజలందరినీ ఒకచోట చేర్చి ఇలా అన్నాడు: "సమస్య నాయకుల్లో లేదు, మన అభిమానంలో ఉంది! మనం నాయకుల గుణగణాలను, వారు చేసే పనిని చూడకుండా, కేవలం వ్యక్తి పూజ చేశాం. వారి తప్పులను కప్పిపుచ్చాం. ఫలితంగా మన ఊరి భవిష్యత్తు నాశనమైంది."
ఆ రోజు ప్రజలకు నిజం బోధపడింది. "నాయకుడికి కావాల్సింది మన గుడ్డి అభిమానం కాదు, మన సమాజం పట్ల బాధ్యత మరియు మన ప్రశ్నించే తత్వం" అని గ్రహించారు.
మహానుభావుల సూక్తులు (Quotes)
డా. బి.ఆర్. అంబేడ్కర్:
"రాజకీయాల్లో వ్యక్తి పూజ లేదా భక్తి అనేది నాశనానికి, ఆ తర్వాత నియంతృత్వానికి (Dictatorship) దారితీసే నిశ్చితమైన మార్గం."
జార్జ్ ఆర్వెల్ (George Orwell):
"నిజాయితీ లేని నాయకులను ఎన్నుకునే ప్రజలు బాధితులు కారు... వారు కూడా ఆ తప్పులో భాగస్వాములే."
రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్:
"సత్యం వైపు నిలబడకుండా, కేవలం ఒక వ్యక్తి లేదా సమూహం వైపు నిలబడటం మనుషులను గుడ్డివారిని చేస్తుంది."
ప్లేటో (Plato):
"రాజకీయాల్లో పాల్గొనడానికి, సరైన నాయకులను ప్రశ్నించడానికి నిరాకరించే ప్రజలకు లభించే శిక్ష ఏమిటంటే - వారు అయోగ్యులైన వారి పాలనలో బతకాల్సి రావడం."
సారాంశం:
నాయకులను అభిమానించడం తప్పు కాదు, కానీ ఆ అభిమానం "వాస్తవాలను గ్రహించలేనంత గుడ్డిది" కాకూడదు. ప్రజాస్వామ్యంలో అభిమానం కంటే ప్రశ్నించే తత్వమే సమాజ అభివృద్ధికి అసలైన బాటలు వేస్తుంది.
విచక్షణే అసలైన చదువు: పుస్తకాల్లో ఉన్న విషయాన్ని గుర్తుపెట్టుకోవడం మాత్రమే చదువు అనిపించుకోదు. ఏది నిజం, ఏది అబద్ధం అని విశ్లేషించే 'విచక్షణా జ్ఞానమే' అసలైన విద్య.
"చదువు యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశం మనిషిలో విచక్షణా జ్ఞానాన్ని, మంచి ప్రవర్తనను పెంపొందించడమే." - స్వామి వివేకానంద
"కేవలం అక్షరాలు రావడం విద్య కాదు; సత్యాన్ని, అసత్యాన్ని వేరు చేసి చూడగలిగే శక్తే నిజమైన విద్య." - మహాత్మా గాంధీ
'విచక్షణా జ్ఞానమే' అసలుసిసలైన జ్ఞానం.
