विरह

कोसळले रे मजवरी आभाळ

     कोन करील मुलांचा सांभाळ ।।

निघुनी गेली माय माउली

     संपली रे सुखाची सावली ।।

कोरडे पडले सप्तसागर 

      कोसळला हा दुःखाचा डोंगर ।।

तुझ्यासाठी तळमळते जीव

      कसी नाही आली तुला कीव ।।

टकमक बघता काही दिसेना

      ते कोमल शब्द यैकू येईना ।।

तुझ्या लोरीची मधुर ध्वनी

      अजुन पड़ते माझे कानी ।।

घड़ीघडी तुझी आठवण येते

       तुझ्या वीना जग सुने दिसते ।।

सोडुन गेलीस साऱ्या जगाला

       सांग कश्याला ठेवलीस मला ।।

तुझ्या विरहात वेडा झालो

       तुला बघण्यास आतुरलो ।।

या पुढे देवा नको करसील घात

       जन्मभरी न तोळसील    

        पतिपत्नीचा साथ ।।