दारिद्रय साखळी

वडलोपार्जित छताखाली 

एकत्र कुटुंबाला पोसतोय

परिस्थितीचे पोटावर घाव

अगदी निमुटपणे सोसतोय

सणवार रीती पाळताना

मस्तकाचीच होते लाही 

कर्जाचा वाढणारा डोंगर

कधी संपता संपत नाही

आजुबाजूचे बंगले गाड्या 

माझ्या दारिद्यावर हसतात

हळव्या मनाच्या संवेदना

मग डोळ्यांवरच रुसतात

गळकं तरी मालकीच छत

त्यास जपता जपावं किती

दंगली वादळ वाऱ्याचीच

घरादाराला वाटतेय भिती

आमच्या पिढ्यानपिढ्या

दारिद्य दलदलीत फसल्या

हातावरच पोट सांभाळत

फक्त कष्ट उपसत बसल्या

आता पुरे दारिद्य साखळी

घडवूया सक्षम पुढची पिढी

शिक्षणाची धरेल जो कास

तोच घेईल प्रगतीची उडी!!!