आयुष्याच्या रंगमहाली

स्वप्नामध्ये गेले एकदा आयुष्याच्या रंगमहाली

वाढला ह्रदयाचा ठोका झोका होता वर खाली

बालपणीच्या दालनात होती टवटवीत फुले

वाऱ्यासंगे फिरताना मन आनंदाने स्वैर डुले

सुगंध फुलांतून शोषिता लोटला हा भरभर काळ

यौवन अंगी फुलून येता गळ्यात ग पडली माळ

वाटेवरच्या फुलांची जागा घेतली बोचऱ्या काट्यांनी

सज्ज खडतर प्रवासाला इच्छा मारुन मुकाट्यानी

सुख दुखा:चे नाना चटके बसले कोवळ्या मनावर

हळूवार फुकंर घालत मग पोहचले हो पैलतीरावर

धापा टाकत टाकत आले दिवस सरणावर जाण्याचे

आठवांचा घेऊन पसारा निसर्गात विलिन होण्याचे