આભલું નીરાળું

નથી ઘૂંઘટ કે લાગે શરમાળું

તોય મારું આભલું કેટલું રુપાળું

નથી ફૂલડું કે રેશમ રુપાળું

તોય નભ નમણું લાગે નીરાળું

ના મુગટ કુંડલ ખન ઝાંઝરું

તોય રાધાના કાન જેવું સાંવરું

ઉડે પંખી ભરતા મસ્તી આભલે

મેઘ ધરે સાત ધનુષ કોટડે

ઢળે સંધ્યા કે ખીલતું પ્રભાતજી

વ્યોમ હાટડે વેચતા આનંદજી

સજે ગગનને રવિ સોહામણું

માણું પાવન દર્શન તને ઢૂંકડું

ઝૂમે તરુ ગાય પંખીડાં ગીતજી

પામી દર્શન લાગું પાય નાથજી