గాజుల కేసు

హైదరాబాద్ అమీర్‌పేట పోలీస్ స్టేషన్. ఆదివారం ఉదయం పదిన్నర గంటలు. ఇన్‌స్పెక్టర్ అర్జున్ కుర్చీలో కూర్చుని పాత ఫైళ్లు చూస్తున్నాడు. అప్పుడు ఒక యాభై ఏళ్ల ఆవిడ లోపలికి వచ్చింది. తెల్ల చీర కట్టుకుంది. మొహంలో భయం కనిపిస్తోంది. ఆమె పేరు సరస్వతి.

"సార్, నా బంగారు గాజులు పోయాయి. రెండు తులాల గాజులు. మా అమ్మ పెళ్లిలో పెట్టింది. ఈ రోజు గుడికి వెళ్లాను. వచ్చాక చూస్తే గాజులు లేవు," అని ఏడుస్తూ చెప్పింది.

అర్జున్ ఆమెకు నీళ్లు ఇచ్చాడు. "ఏ గుడికి వెళ్లారు?" అని అడిగాడు.

"బంజారాహిల్స్‌లో బాలాజీ గుడి. ప్రతి ఆదివారం వెళ్తాను."

అర్జున్ కంప్లయింట్ రాశాడు. చిన్న కేసులాగే అనిపించింది. కానీ అతని మనసులో ఏదో అనుమానం మొదలైంది.
మర్నాడు అర్జున్ బాలాజీ గుడికి వెళ్లాడు. అర్చకుడు రామశాస్త్రి యాభై ఐదేళ్ల మనిషి. మంచివాడిలా కనిపించాడు.

"సార్, ఇలాంటివి ఇక్కడ ఇప్పుడు ఎక్కువ అవుతున్నాయి. భక్తుల బంగారం తరచూ పోతోంది," అన్నాడు శాస్త్రి.

అర్జున్ CCTV చూశాడు. సరస్వతి గుడిలోకి రావడం, దండం పెట్టడం, బయటకు వెళ్లడం అంతా కనిపించింది. చేతికి గాజులు ఉన్నాయి. కానీ పార్కింగ్ దగ్గర కెమెరా లేదు. అక్కడ ఏం జరిగిందో తెలియదు.

స్టేషన్‌కు తిరిగి వచ్చి పాత రికార్డులు చూశాడు అర్జున్. ఆశ్చర్యం వేసింది. గత ఆరు నెలల్లో అదే గుడి దగ్గర ఏడుగురు మహిళలు బంగారం పోగొట్టుకున్నారు. అన్ని కేసులు ఒకేలా ఉన్నాయి. ఇది యాదృచ్ఛికంగా జరిగింది కాదు. ఎవరో పథకం వేసి చేస్తున్నారు.

అర్జున్ మళ్లీ గుడికి వెళ్లి అర్చకుడి సహాయకుడు రవిని ప్రశ్నించాడు. ఇరవై ఎనిమిదేళ్ల కుర్రాడు. మొదట మామూలుగా మాట్లాడాడు. కానీ అర్జున్ గట్టిగా అడిగేసరికి భయపడిపోయాడు.

"సార్, నేను చెప్తాను, కొట్టకండి. నేనే చేశాను. భక్తుల చేతుల నుండి గాజులు, గొలుసులు తీసుకుని మర్యాదపురంలో ఒక బంగారం షాపుకు అమ్ముతున్నాను. ఆ షాపు యజమాని కేశవరావు నాకు ఈ ఐడియా ఇచ్చాడు. మంచి రేటు ఇస్తున్నాడు."

అర్జున్ వెంటనే మర్యాదపురం వెళ్లాడు. కేశవరావు షాపు పేరు శ్రీలక్ష్మీ జ్యువెలర్స్. చిన్న షాపు. కానీ కేశవరావు జీవితం వేరేలా ఉంది. ఇంటి ముందు రెండు ఖరీదైన కార్లు ఉన్నాయి.

అర్జున్ టీమ్‌తో షాపు మీద రైడ్ చేశాడు. కింద ఒక రహస్య గదిలో పది కిలోల బంగారం దొరికింది. చాలావరకు పాత నగలు, విరిగిన గాజులు. వేరే వేరే చోట్ల నుండి దొంగిలించిన బంగారం.

కేశవరావును అరెస్ట్ చేశారు. మొదట మౌనంగా ఉన్నాడు. కానీ ఆధారాలు చూపించాక భయపడ్డాడు.

"సార్, నేను చిన్నవాడిని. అసలు పెద్దవాడు వేరే ఉన్నాడు. నేను సేకరించిన బంగారాన్ని నెలకోసారి ఒకతనికి ఇస్తాను. అతను దుబాయ్‌కి పంపిస్తాడు. వంద కోట్ల వ్యాపారం అది."

"ఆ పెద్దవాడు ఎవరు?" అడిగాడు అర్జున్.
"పేరు సురేష్ ప్రకాష్. నగరంలో పేరున్న బిజినెస్‌మ్యాన్. బంగారం, వజ్రాల వ్యాపారం చేస్తాడు. కానీ అది ముసుగు మాత్రమే. అసలు పని స్మగ్లింగ్."
SP అనుమతితో అర్జున్ సురేష్ ఇంటి మీద రైడ్ చేశాడు. ఇరవై కోట్ల బంగారం, వజ్రాలు దొరికాయి. విదేశీ డబ్బు కూడా దొరికింది. సురేష్‌ను అరెస్ట్ చేశారు. న్యూస్‌లో పెద్ద వార్తగా వచ్చింది. అర్జున్ పేరు అందరికీ తెలిసింది.

కానీ విచారణలో సురేష్ ఇంకో విషయం చెప్పాడు.

"సార్, నేను మాస్టర్ మైండ్ కాదు. నాకు ఆర్డర్లు ఇచ్చేది వేరే వ్యక్తి. ఈ వ్యాపారం విలువ రెండు వందల కోట్లు. దుబాయ్, సింగపూర్, లండన్ దాకా ఉంది. ఆ వ్యక్తి ఎవరో నాకు తెలియదు. ఫోన్‌లో మాత్రమే మాట్లాడుతారు. స్త్రీ గొంతు. ప్రతి నెల ఇరవై తారీకున ఫోన్ చేస్తుంది. ఆ నంబర్ ఎప్పుడూ మారుతూ ఉంటుంది."

అర్జున్‌కు అర్థమైంది. ఈ మొత్తం వ్యాపారం వెనుక ఒక మహిళ ఉంది. చాలా తెలివైనది. చాలా జాగ్రత్తగా పని చేస్తోంది.
అర్జున్ టీమ్ మూడు రోజులు రేయింబవళ్లు కష్టపడింది. ఫోన్ నంబర్లు ట్రాక్ చేశారు. టవర్ లొకేషన్లు చూశారు. చివరికి ఒక కామన్ లొకేషన్ దొరికింది. మదీనగూడలో ఒక పాత ఇల్లు.

టీమ్‌తో కలిసి ఆ ఇంటిని రైడ్ చేశాడు అర్జున్. తలుపు పగలగొట్టి లోపలికి వెళ్లారు. ఇంట్లో ఎవరూ లేరు. కానీ లోపలి గది చూసి అర్జున్ ఆగిపోయాడు.
ఆ గది ఒక కంట్రోల్ రూమ్‌లా ఉంది. గోడల నిండా ప్రపంచ మ్యాపులు. ఎర్ర గుర్తులతో మార్క్ చేసిన ప్రదేశాలు. టేబుల్ మీద పెద్ద ఫైళ్లు. మూడు దేశాల వ్యాపార వివరాలు. బ్యాంక్ అకౌంట్ కాగితాలు.

ఒక సొరుగులో అర్జున్‌కు చిన్న ఫోటో ఆల్బమ్ కనిపించింది. తీసి చూశాడు. మొదటి పేజీలో ఒక ఫోటో చూడగానే అతను షాక్ అయ్యాడు.

అది సరస్వతి. మొదట గాజులు పోయాయని కంప్లయింట్ ఇచ్చిన అదే ఆవిడ.

అర్జున్ ఆల్బమ్ మొత్తం తిరగేశాడు. షాక్ మీద షాక్. సరస్వతి దుబాయ్‌లో, సింగపూర్‌లో, లండన్‌లో పెద్ద పెద్ద మీటింగుల్లో ఉంది. ఖరీదైన బట్టలు వేసుకుని నవ్వుతోంది. తెల్ల చీర లేదు, ఏడుపు లేదు. ఒక ఫైల్‌లో ఆమె అసలు పేరు దొరికింది — సునీత దేశాయ్. ముంబై నుండి వచ్చిన పెద్ద క్రైమ్ లేడీ. ఏడేళ్లుగా ఇంటర్‌పోల్ ఆమెను వెతుకుతోంది.

అర్జున్ వెంటనే సరస్వతి ఇచ్చిన అడ్రస్‌కి వెళ్లాడు. ఇల్లు ఖాళీగా ఉంది. ఎవరో తొందరగా వెళ్లిపోయినట్టు అనిపించింది. టేబుల్ మీద ఒక కవర్ ఉంది. దాని మీద అర్జున్ పేరు రాసి ఉంది.

అర్జున్ కవర్ తెరిచాడు. లోపల ఒక చీటీ ఉంది:

ప్రియమైన ఇన్‌స్పెక్టర్ అర్జున్ గారికి,

మీరు చాలా బాగా పని చేశారు. థాంక్స్. నా గ్యాంగ్‌లో ఆరు నెలలుగా ఎవరో నన్ను మోసం చేస్తున్నారని అనుమానం వచ్చింది. ఎవరు చేస్తున్నారో నాకు తెలియలేదు. నా మనుషులు అందరూ నమ్మకంగా ఉన్నట్టే నటించారు. అందుకే ఈ చిన్న గాజుల కేసు పెట్టాను. నేనే వాళ్లను పట్టుకోలేను కదా. మీరు నాకు ఉచితంగా పని చేశారు. కేశవరావు, రవి, సురేష్ ప్రకాష్ — ముగ్గురూ నన్ను మోసం చేస్తున్నవాళ్లే. మీరు వాళ్లను పట్టుకున్నారు. వాళ్లకు జైలు శిక్ష పడటమే నాకు కావాల్సింది. మళ్లీ థాంక్స్.

మీ స్నేహితురాలు, సునీత

అర్జున్ చేతిలో చీటీ పట్టుకుని నిలబడిపోయాడు. అంతా అర్థమైంది. ఆరు నెలలుగా తను చేసింది తన ఆపరేషన్ కాదు. అది సునీత ఆపరేషన్. తన గ్యాంగ్‌లో ఎవరో డబ్బు దాచుకుంటున్నారని ఆమెకు అనుమానం వచ్చింది. తనే ఆ పని చేయలేదు. పోలీసులతో చేయించింది. ఒక చిన్న గాజుల కంప్లయింట్‌తో మొదలుపెట్టి, పోలీస్ విచారణ ద్వారా తన గ్యాంగ్‌లో నమ్మకద్రోహులను తానే కనిపెట్టింది.

అర్జున్ హీరో అయ్యాడని అందరూ అనుకున్నారు. న్యూస్ ఛానల్స్ అతని పేరు చెప్పాయి. SP మెచ్చుకున్నాడు. కానీ నిజానికి అతను ఆమె చేతిలో ఒక పనిముట్టు మాత్రమే. మాస్టర్ మైండ్‌ను ఎవరూ పట్టుకోలేకుండా, తన కింది వాళ్లను మాత్రమే పోలీసులతో పట్టించి, తను సురక్షితంగా దేశం దాటిపోయింది.

అర్జున్ కిటికీ దగ్గర నిలబడి బయటకు చూశాడు. హైదరాబాద్ ట్రాఫిక్ మామూలుగానే నడుస్తోంది. కానీ ఈ ప్రపంచంలో ఎక్కడో సునీత కాఫీ తాగుతూ తననే చూసి నవ్వుతోందని అతనికి అనిపించింది. తను ఆమెను గెలిచాడని అనుకున్నాడు. కానీ నిజానికి ఆమె అతన్ని గెలిచింది.

అర్జున్ ఆ చీటీని జాగ్రత్తగా పాకెట్‌లో పెట్టుకున్నాడు. కేసు ఫైళ్లలో ముగిసింది. కానీ అతని మనసులో ఇంకా ప్రశ్న మిగిలిపోయింది. సునీత ఎప్పటికైనా దొరుకుతుందా? ఆమెను ఎప్పటికైనా పట్టుకోగలడా?

జవాబు లేదు.

కానీ ఒక్క విషయం మాత్రం నిజం. మెరిసేదంతా బంగారం కాదు. కళ్లలో నీళ్లు పెట్టుకుని వచ్చే ప్రతి మనిషి బాధితుడు కాదు.