सांभाळून घेशील ना?

तिला तिखट मिसळ आवडायची

मला पाणीदार झालेले तिचे डोळे

तिचे असायचेत आडाखे तंतोतंत

माझे बिचारे आभासच वेडे खुळे

एकदाही मला नाही म्हणाली

"हवे ते देशील ना ?"

हवे ते घ्यावयाची हिंमत कुठे

मी बावरलो की तीच सावरायची.

स्वतःस सावरायला जमले नाही

तिला सावरुन घेता आले नाही

निसरड्या वाटेवरचे दोन प्रवासी

तोल मात्र कधी कसलाच गेला नाही.

"अजिंक्य" ती एकदाच हरली

काय जाणवलं अन मागे फिरली

हात सुटतोय वेड्या 'साथ ' नाही

"सांभाळून घेशील ना" इतकेंच म्हणाली.

.....मी आजही सांभाळतोय...

तिच्या "शब्दाला".