रम्य ते बालपण

धांडोळा बालपणाचा

सुखद आठवणींचा

सख्यांची सय येता

आठव चिंचा बोरांचा

नाही चिंता नाही दुःख

रम्य असे बालपण

कुटुंबियांच्या प्रेमाने

चिंब भिजे माझे मन

सख्यांसवे भातुकली

मजेने अनुभवली

पसारा खूप करता

मायमाऊली आवरी

सहलीला जायचो

जवळच्या ठिकाणाला

गप्पा चेष्टा कोडी गप्पा 

ऊत येई हसण्याला

नसे स्पर्धा नसे इर्ष्या

नसे महत्त्वाकांक्षा

एकदिलाने वागता

स्वर्गसुखचि हाता

मागे वळून पाहता

रम्य बालपण गेले

मनी सारखे येते

गेले ते दिन गेले