पंख तारुण्याचे

मला वाटते अंबरी

उंच स्वैर विहरावे

पंख तारुण्याचे घ्यावे

नील नभात उडावे

वाद्य माझ्या आवडीचे

सूर तालात वाजावे

मंद लकेर तयाची

कुणी ऐकण्यास यावे

जावे समुद्रकिनारी

चिंब लाटांत भिजावे

माझे हलके पाऊल

वाळूमध्ये उमटावे

जावे हिमशिखरासी

हिम घट्ट गोठलेले

साहसाची परिसीमा

ध्वज शिखरी रोवावे

पंख तारुण्याचे देई

देव तारुण्यापुरते

आता दिवास्वप्नांतूनी

कधीतरी विहरते