मनाचं मला समजत नाही

मनावर झालेलं घाव

विसरता येत नाही

शेवटी कोणासाठी करायचे

माझाच मला कळतं नाही

दुःख माझ्या मनातले

किती मी आत दबायचे

शेवटी तेही ओसंडून

कधीतरी बाहेर पडायचे

मनाच्या माझा गुंता झाला

अश्रूंचा सोडवायचा प्रयत्न केला

ह्या आयुष्याचा कंटाळा आला

शेवटी काय हे सगळं कोणासाठी करायचे

सुखदुःखाचे चटके क्षणाक्षणाला मला मारायचे

आयुष्याच्या वर्तुळाभोवती हतबल मी झाले

कधी भरेल ही आयुष्याची पोकळी

वाट बघते मी ह्या क्षणभर सुखाची